ovEti GODS A A NW RE 2 EN, ENZ, 



12. Dezelfde Wysgeer beweert ook: dat 

 de rede In haar praftifch gebruik leert: 

 dac hare Pradifche wetten of beginfelen 

 noodzaaklyk zyn; Maar hier komt in over- 

 weeging. i.) Van welke wetten. 2.) Van 

 welke noodzaaklykheid , hier gefprooken 

 wbrdt. Ongetwyfeld beweert hy dit, van 

 die hopgfte wetten, waarvan -de eene ge- 

 biedt 20 te handelen , dat wy de beweeg- 

 oor^aak van onzen wil {Maxime) voor het 

 beginfel der algemeene wetgeeving houden 

 ktinnen; de andere, dat wy ons der Ge- 

 luk^aligheid trachten waardig te maaken- 

 Maar waar'uit blykt de noodzaaklykheid 

 dier beide wetten? watmybetreft t ik houde 

 my overtuigd, dat er geen ander bewys , 

 waardoor derzelver nood^aaklykheid ge- 

 ftaafd kunne wbrden, uit te denkenis,dan, 



12. Idemilleetiam affirmat, rationem in prn&icofuo 

 u fu docere , leges luas pradticas feu principia practica 

 eile necesfaria. Sed hie cadit in deliberationem i.) de 

 qnibusnajn legibus 2.)de quanam necesfitatc iermofit. 

 Be Icgibiisprocui dub'ioillis fupremisid aflerit, quarum 

 altera ita agi jubet., ut voluntatis nofinu caufam mo- 

 ventem (^maxime^) proprincipio nniverfalis legiflationi? 

 hribere posfimus, altera, ut uos felicitate dignos red- 

 dere Pcudeamus. Sed unde illarum neccsffitas intclligi^- 

 ttir? Nnllum aliud, equidem perfuafus fum , excvigi- 

 tari poffe argumentum , quo illarum neceffitas probe- 

 uir, quam viuin- , nil! illis obtenip.eramus , fclicitas ea 



