f 8 TWEEDE ANTVVOORD OP DE VRAAGE 



pen worden. Dit vermogen nu is onze 

 ipiegelende (tbeore tifche^rede, welker gren- 

 zen zo nauw bepaald zyn , dat zy buiten de 

 gemelde formen niets verftaan , niets door* 

 . zien kan. Dan 'er is ook eene uitoefenende 

 (Pratiifche) rede, aan welke, zoveel ver- 

 mogen toegefchreeven wordt , dat zy alleen 

 den Wil aandryft en beftiert. Dit vermo- 

 gen ontkennende , zoude men moeten be- 

 weeren , dat de Praftifche wetten geene ze- 

 delyke, algemeen voorgefchreevene wetten 

 ^yn, maar alleen die, welke ieder Mensch 

 fcig zelve, als de regelmaat zyner daa- 

 den (Maxiinen) gewoon is voortefchry- 

 ven 



H. De 



(#) Critisk der Praftifchen Vernunften$< 34-38. 



fpatii fortnis intelligantur. Quae quidem facultas eft 

 ratio noftra theoretica , cuius eancelli adeo eontradl* 

 funt in august urn, ut fupra illas , quas dixi, fonnas 

 neque fapere , nee quicquam perfpicere poflit. Datur 

 autem quoque ratio pradlica , cui tanta, ut fola vo- 

 luntatem impellat, eique imperet , vis inefle dicitiir^ 

 ^ua negata, necefTe eft, ut leges pradlicai non fint le 

 ges morales (fittengefetzfe} omnibus latse, fed eae tan- 

 turn, quasfibi, ut rcgulas agendi, (maximen') fin- 

 guli quique homines folent praeicribere. (^7). 



II. Ra- 



(tf) CVi/i/fc der praSifchen J^ernunft. p. 343?- 



