OVER GODS AANWEEZEN, ENZ. 69 



II. De Natuur kent aan de Praftifche re- 

 de alleen het vermogen toe , de zcdelijke wet- 

 ten zodanig voortefchryven dat zy bloot 

 tot haar betrekking hebben, maar niet tot 

 die neigingen van den Wil, welke wy wee- 

 ten ons ingefchapen te zyn; want indiendit 

 niet zo was , zoude de rede geene noodzaak- 

 lykheid met haare wetten kunnen verbinden, 

 om alle verftandelyke weezeins tot derzelver 

 waarneeming te verpligten. Dan alle kunnen 

 onmogelyk yerpligt worden, ten zy de wet- 

 ten zodanig ingerichtzyn , dat haare kracht 

 niet verbroken worde , fchoon ook die ge- 

 fteldheden, in welke het eerie van het andere 

 verftandelyke wezen mogt verfchillen, niet 

 in aanmerking genonien wierden (#). 



IILHet 



II. Rationi prafticce foli natufa vim attribuit, leges 

 morales ita fcrendi , ut tantum ad fe 5 non autem ad il- 

 los voluntatis refpiceret appetitus , quos nobis innatos 

 efle fcimus. Quod enim niii locum haberet , legi- 

 bus fuis non posfet ratio neceffitatem adjungere ., qua 

 omnes, quibus rerum intelligentia inefle potest, ad 

 eas obfcrvandas obligarentur. Obligari autem ouines 

 neutiquam poffent 5 nifi leges ita efTent comparatae , tit 

 illarum vis miiiime infringeretur, 'quainuis ad condi- 

 tiones , non attenderitur illas 3 quibus una res intelligent 

 ab ultera discerneretur (). 



Ill, 

 CO i. c. 



F & 



