?4 TWEEDE ANTVVOORD OP DE VRAAGE 



welke de natuur aan de verfchynzelen voor- 

 fchryfc, datis niet aan de wet der oorzaak- 

 lykheid. (caufalitatis} En dus heeft dczo 

 beroemdeWysgeergemeenddebronteont- 

 dekken uit welke de vryheid ontfpringt , en 

 heefc niet gefchroomd die wil vry te noemen , 

 voor welke in ftede van wet de blote form 

 van het beginfel waardcor zy (dewil) toe 

 werken word aangedreven , ene algemene 

 wetgevende form (forma univerfolislegijlato* 

 ria} kan zyn (^). 



Dan of onze reden, wanneer zezedelyke 

 wetten geeft, door andere ons onbekende 

 oorzaaken zodanig bepaald worde, datdat 

 geen, het welke, wanneer wy deoogen des 



vej> 







(0 1. c, -pag. 4850 



yol-iHitatem illam legibus 9 quas niitura $<*,wtpv<ns feu 

 yifis prasfcribit , iiitnirum Icgi caufalltatis non efle fu- 

 biedlam. Hie igitur philofophus illc pra^clarns fibi vi- 

 fus eft fontcm vidcrc 9 e quolibertas cmanat , idcmque 

 non dubitavit , yoluntatcin cnm effe libcram diccre, 

 pui tantum loco legis ilia principii, quo ad agendum 

 jmpellitur, forma univer falls legiflatoria (^blosze gc- 

 fetzgebcnde Form dev maximc) potcst efie. (e). 

 fin autcm ratio noftra, ii leges morales fert, aliis 

 caufis iisque ignotis ita determinetur , ut illud , quod , 

 ciiiumadfenfuuniiiicitamenca oculos mentis dirigamus. 



f O c - P a S- 4 3 ' 5 

 V 



