179 



TWEEDE ANTWOORD OP DE VRAAGE 



lachtig zy , welk van beide het waare is (ad) 

 200 rnoet hy ook noodwendig tocftemmen , 

 dat het van onze willekeur afhangt , welk van 

 beide, wy voor het waarachtigfte en met 

 ons oogmerk oyereenkomftigfte , verkiczen 

 te houden. Daar nu de Pra&ifche reden, 

 zig niet kan het recht aanmaatigen , nood- 

 wendig te eisfchen dater een God zy , gelyk 

 hy met uit drukly ke woorden leert ( a b ) , zo 

 volgt uit dit alles, dat het Zedelyk bewys^ 

 geheei ontbloot %y nde van de noodzaaklyk- 

 heid, op \velke het rust, niet voor waar^ 

 vast en wettig kan'gehouden worden. Da^r 

 nuheteerfte, volgens, hetoordeelvan den 

 Hecr KANT 2;elve , v^aarachtig is, zo 

 jnoet ook het laatfte noodwendig waar 



. d. P. V. F3. 262. 



cat (/zrf): idem etiam non potest, quin affirmet , a 

 jtioftro dependerearbitrio , utrum eonim verius noftro- 

 que fcopo convenientius efTe, nobisperfaadeamus. Non- 

 n'e igitur , quoniam ratio pra^ica ms fibi non potest 

 vindicarc, necesfario pofliilandi, utDetisfit, quem- 

 admodtim ille (tf^) expresfis verbis docet , ex iis 

 omnibus fequitur, argumentum illud morale, neces- 

 fitate, qua nititur, penitus fublaia, non efTe prove- 

 ro, firmo atque legitimo putandum. Quum autem, 

 ipfo Kantis iudice , verum fit prius: pofterius etiam 



ita 



K. d. P. V. pag. a6a* 

 1. c. 



