OVER GODS AANWEEZEN, KNZ. 17 r 



zyn , zoo datde zaak geen verder cmderzoefc 

 fchynt te vereifchen, 



Hy bekent ook, dat de kracht van het 

 nieuwe bewys, waar van hy zig voor den 

 uitvinder uitgeeft, met zoo groot zy, dat 

 het zelve het aanweezen van God voldoen- 

 de betooge; indicn wy de natuur welke- 

 ons het vermogen niet gegeven heefc, dcze. 

 zaak regt te beoordeelen en dezelve voor 

 ons volkomen begryplyk te maaken, tegen 

 de berispingen dier geenen verdedigen zul- 

 len, diehaar om deze kaarigheid, meenen 

 meteenenydigeftiefmoeder te mogen verge- 

 lyken. Maaroideeze verdedigingder natuur 

 door den Heer KANT ondernomen, veeler^ 

 behaagen zal,twyfelik zeer. Hadonsdena- 

 tuurhet vermogen ojngegeeven het aanwee- 



ita in pi-omptu efl, ut res disputatione non amplius 

 cgere vicleatur. 



Confitetur etia'm argument! novi 9 cuius innentorem 

 fe venditat , vim non elle tantam , ut Deum efl'e fatis 

 demonfEret , ii naturam, quse nobis, hanc rein refte 

 cjijudicandi , nobisque peuitus cognitam reddendi, 

 non dedit facultatem , ab obtredationibus defenders 

 nitimur eorura, qui illain ob hanc illiberalitatem cum 

 invida novQrca efl'e comparandam arbitrantur. Nuia 

 autem id nature patronicium , a Kantlo fusceptum,. 

 plurimis placeat , anirm vehementer hsereo. Quodfi 

 natura nobis facultatem dediflet , perfects demonftraa 



M $ di 



