OVER GODS AANWEEZEN, ENZ. 167 



len mogen dan voldoende zyn , cm ons te 

 doen begrypen, datde Hr. KANT zaaken be- 

 weert, uit welke, zo zy waar zyn, volgt, 

 dat zyn zedelyk bewys geene kracht hebbe. 

 Want indien dc theorecifche reden, van 

 die begrippen geen gebruik kan maaken, 

 Han begrypt zy zekerlyk ook met, dat zy 

 jnoodwendig mceten aangenomen wordcn 

 ter verkryging van de Gelukzaligheid , op 

 dat de zedelyke wetten, welke de Prafti- 

 fcheredenzig aanmatigd te geeven, voor 

 geene bloote Hersfenfchimrnen moeten ge* 

 houden worden. Maar daar de Pradifche 

 reden, alleenlyk, ter bereiking dier oog- 

 merken eischc , dat er een GOD zy, zozicn 

 wy, dat op geenerlei wyze kunne bepaald 

 worden, of zyn geeischte, ter verkryging 

 van het doelwit, het eenige gefchikte, eh 

 derhalven noodz^aklyke zy,of niet. Dus 



door 



Qua quidem addidifle jam fuflicit, ut intellignmus ? 

 9. Kantio ilia affirmari, quae fl vena funt, lequitur, 

 ut eius morale argumentum probandi vim habcac nul- 

 lam. Si enim ratio theoretics adnullam rem iis notio- 

 nibiis uti potest v profe^o etiam non intelligit, illas 

 neceflario affumendas effe, ut felicitas pofiic irnpetra- 

 ri, ne leges morales , quas fereudi praftica, ratio libi 

 ins arrogat, pro vanis Sngeuii figmentis fint liabeii- 

 dae. Quoniam autera ratio practicu ob illos fcopos 

 tantum podulat, ut Dens fit; videmus, eius poftula- 

 tum iium fit unicum ad metam coniequetidam. idoueum 

 et i^itur necelTanuin 5 necne, v. Kantio. , qui theore- 



M 3 tl- 



