OVER GODS AANWEEZEN, ENZ. 185 



Het tweede middel , door welk wy ons van 

 cenig aanweezen overtuigen , isde reden , wel- 

 ke inziet wat met de waargenomenen wezen- 

 lyk beftaande dingen noodzaaklyk in verband 

 ftaat of faamgehecht is. Want alle menfcke- 

 lyke erkendtenls van waarlykzyn , dienvol- 

 gends ook die welke op de reden gegrond is , 

 berust ten laatften op lets , 't welk waargeno* 

 men is of op een daadlyk voorval. 



De gronden voor het aanweezen geeft 

 de reden fteeds op , hoewel zy die niet 

 altyd oplevert of in zich bevat. In dit ge- 

 val bcroept zy zich op het gezach der zin* 

 nen , in het ander op haar eigen gezach als 

 een voldingend bewya voor het aanweezen 

 van eenig ding, Het aanzien en degenoeg* 

 zaamheid der reden moet derhalven ecrst wej 



be- 



einfieht , was mit den wabrgenommenen wirklicheii 

 Dingen ^o/^^w^zufammenhangt. Dennjedesmensck- 

 liche Furwahrhalten , alfo auch das Ftirwahrhalten 

 durch Vernunft beruhet zulezt auf etwas wahrgenom*- 

 menen oder aufeiner That f ache. 



Die Griinde fiir das Dafeyn 

 zeit dar, ob fie gleich folche nicht jedesryial liefert , 

 oder felbft in fich enthalt. Im erf!ern falle fiihrt fie 

 die Au5loritat der Sinne, im leztern ihre eigene als 

 einen giiltigen Bevveisgrund fiir das Dafeyn einer Sa^ 

 che an. Das Anfehen und die Giiltigkeit der Vernunft 

 iiberliaupt piiisfen wir dahcr immer erft befeftiget ha- 



N 4 tea 



