

OVER GODS AANWEEZEN, ENZ. 



Het eene bewys bcfluit dien volgends tot het 

 beftaan van God, uit de denkbeelden van 

 de natuur, het ander uit die van dezedekun- 

 de. Tusfchen beide foorten van bewys is 

 een zeer groot en wezenlyk onderfcheid; 

 Want het eerfte moet de oogmerken van 

 het theoretisch vermogen der rede voldoen , 

 het laatfte fkchts de bcdoelingen van het 

 pra&isch. De bedoeling van het theoretisch 



ver 

 > 



onderfcheiden , zonder verder te weeten, wasrin de eigenlyke 

 natuur der dingen beilant , in welke deeze krr.chten^nn\\ cezcn 

 hebbcn, zo moeten wy, natuurlyker wyze, ook die krachc 

 welke prnftifche rede gcnoemd wordc , wanncer nr.n dczelve 

 zekerc werkingen wordt toegekcnd , welke van de werkingcu 

 die men aan het redelyk verlhnd in 't gem ecu, en debefchou* 

 wende redct toefchryft, onderfcbeiden zyn, dezelvc ook 

 van laaatllgenoemde krachten onderfcheiden. Nu is inrniddels 

 de pra<5tifche rede de grond der mooglykheid v?.n vrye betiry- 

 ven, of de krachc welke vrye bcdryvenvoortbrengt. Dewer- 



kin- 



che Dafeyn nus -don I'egrifFe der Natur , der andere 

 aus dcm Bcgriffe der Moral', zwiichen beiden Bevveis- 

 fcsartcn findet ein fehr grosfcr und wefcntlicher Uii- 

 terfchied {hut. Dcnn die erftere foil die zweke des 

 theorctifchcn Vernunft vermogens befrieciigen; die 

 leztere nber nur die zweke des praktifchen. Derzwck 

 des theoretifchen Verntinft vennugens ill aber, ztter- 



werde? Ich afttworte^ da wk alle Krafte lediglich und alfein nach 

 ihren wirkungen unterfcheiden , ohne weiter zu v/isfen , worinne die 

 eigentliche Natur der Dinge beilehe, \vorinne diefe Krafte wirkjich 

 find, fo miisfen wir natiirlicher wcisfe auch idie Kraft , welcheprak- 

 tifche Vernunft hei^t, wenn ihr gewisie wirkungen beigelegt \/er- 

 den, dje yon den wirkungen f die wan gemein^n VrftandQ udder 



