2 3 2 DERDE". ANT WOORD OP DE VRAAGE 



volftrekte en onvoorwaardelyke waarde 

 heeft , omtrent welke menniet op nieuw kan 

 vraagen, waartoe dezelve nut of goed is, 

 rnaar die zeer wel tot een Eind oogrnerk 

 ftrekt. Dit zelfde blykt ookuic het denk- 

 beeld der reden zelve, wanneer men dit be- 

 hoorlykontleedt. Want daar die grond,door 

 welken oogmerken mooglyk worden , rede 

 genaamd wordt, zo moeten ook alle oog- 

 merken door dezelve bepaaldwordeh, zei* 

 ve echter kan zy niet weder door eene nog 

 hoogere bedoeling, als raiddel tot dezelve 

 bepaald zyn. Want anderszins zou het 

 denkbeeld der reden niet eens op haar kunnen 

 toegepast worden, of de grondflag van alle 

 bedoclingen moest iets anders zyn, als de re- 

 don, ; c welk eene tegenilrydighdd influit , 



naar 



welt, fondern ift eihe Causfalitat von ganz hcteroge- 

 ner Art mit alien \vas fich in der Sinnenwclt findet, 

 Daher hat die Moralitat einen abfoluten unbedingten 

 \Verth, wobe-i man nicht wiederum fragenkann, wo- 

 zu fie nutzt oder gut ift, die aber fehr wohl zu ei- 

 uem Endzweke teugt. Es erhellet cben dasfelbigeauch 

 aus dem BegriiFe der Vcrnunft fcibft, wenn man ihu 

 nur gehorig zergliedert. Denn , da derjcnige Grund 

 wodurqh zweke miiglich werden , Vernunft heist, fo 

 musfen alle zweke durch dicfelbe bcftimmt fcyn , fie 

 felbft aber kann nicht wiederum durch einen noch 

 lioheru, zwek als mittel zu ihm bellimt feyn. Denn 

 fonft wtirde nicht einmal der Begriff der Vernunft auf 

 fic pasfen, oder der Grund aller zweke miisfte einan- 



de 



