DERDE ANTWOORD OP DE 



fchouwen , nogte hem eeneuitneemende vol- 

 ftrekte perfoonlyke waardy toekennen. 



Wil men zich dienvolgends eene voile- 

 dige aaneenfchakeling derbedoelingenin de 

 waereld voorftellen , zoo moet moreen eind- ! 

 oogmerk van het aanweezen der waereld 

 vastftellen , welk juist daarom in de zinne* 

 lyke waereld met is aantetreffen , - een 

 eindoogmerL waartoe alle dingen famen- 

 ftemmen en Waaraan alles ondergefchikt is. 

 Hiertoc doet zich nu ilechts een eenige be- 

 doeling op , welke ton een eindoogmerk 

 kan ftrekken,naamlykde zedelyke reden, 

 of de wezens waarin deezegevondenwordr. 

 De waereld meet men zich gevolglyk als 

 onder zedelyke wetteri voorflellen, dat is, 



al- 



man ihm doch riiclit achtungswurdig findeti, ihn kei-' 

 ticn vorziiglichen abfoluten, peifoalichen Werth bei-_ 

 legen. 



Will man alfo einevollftandigeVcrbindungderzvve- 

 fcc.iu dejr Welt denken , fo musf cin Endzwek des 

 Dafeyns der Welt gedacht warden, der eben urn des 

 wilieu in der Simienwelt felbfl nicht jinzutrefFen ift; 

 zudem alle Dinge zufammen ftimmen uud unter dem 

 alle fteheu. Hierzu kcnneti wir aber niir einen einzi- 

 geu zwek, der zu einem Endzwek tau^lich ift 5 und 

 diefer id die moralifche Vernunft oder-flie Wefen ia 

 \velchen fie angetrofFcn wird. Die Welt musf alfo 

 moralifchen Gcfetzcn gedacht wcrden , d. h. es 



musf 



