OVER GODS AANWEEZEN, ENZ. 133 



zy. Dan, zo lemand onzen wysgeer vroeg* 

 van waar hij dit alles weet, wat tog zou hy 

 antwoorden? zoude hem ook zyne Prafti- 

 fche reden zulksgeleerdhebben? ditzalhy 

 niet durven beweeren, want deze kanflegts 

 beveelen wat er moet gedaan wordea Zoude 

 het dan de Theoretifche zyn ? Deeze heeft 

 hy hier-boven alle kracht ontzegd om iets 

 uittevorfchen, het welke de zieJ niet ondcr 

 de formen van tyd en ruimte befchouwen 

 kan. Wie kan dan raaden, van waar hy dee- 

 ze kundigheid gehaald hebbe ? om dezelfde 

 reden kanzy ook nietzekerder worden, dat 

 in deeze waereld^ noch eene volmaakte 

 deugd, nog een noodzaaklyk verband def 

 gelukzaligheid met dezelve, mogelyk zy. 

 Dat evenwel die zedelyke waereld, in wel- 

 ke zulk een verband gevonden word , toe- 

 komftig zy , dit weet hy niet , maar gist 



het 



fopho noflro fciscitaretur , uncle hiec fciret omnia , 

 quid quasfo refponderet? Num forte eius rei magiilra 

 fuit praclica illius ratio? Hoc non audebit. affirmare, 

 quia ilia, quid faciendum fit,modo potest iubcre. An. 

 igitur ratio theoretica? Huic fupra ea 5 quas mens fub 

 formis fpatii & temporis intuetur, quicquam explo- 

 randi vim eripuit oninem. Unde igitur h^ec eius fcien- 

 tia enata fit , quis potest divinare? Eandem ob cau- 

 fain ilia quoque minime valet evadere certior, in hoc 

 terrarum orbe neque perfectarn virtutem , neque feli- 

 citatis cum ilia dari posfe nexum neccsfarium. Atta- 

 ni en ilium znundum moralem 5 in quo eius generis iie- 



K a xus 



