134 TWEEDE ANTVVOORD OP DE VRAAGE 



het flegts. Hy betoogt niet , maar ftelt flegt 

 Maar waarom? omdat hy zig inbeeldtte zien, 

 dat , dit ontkend wordende de Gelukzalig- 

 hcid niet kan verkreegen worden,en dit niet 

 zynde, zyne algerceene wetten, welke hy 

 zedelyke noerot, niet voor zaaken, maar 

 flegts voor verdigtzelen, waar door zeerdik- 

 wyls het menschlyk verftand misleid word, 

 moeten gehouden worden; maar nu neemt 

 zyne Theoretilch e reden eene t aak op zig , ter 

 uitvoering van welke de Hr* KANTdezelve ten 

 eenemaal ongefchikt moet verklaaren , ten zy 

 hy lust hebbe, zig zelven en de beginfelen 

 van zyn nieuw fy sterna, tegen te fpreeken- 



16. De reden , welke ons doorhaare eige- 

 ne kracht gebied, dat wy ons der gelukza- 

 ligheid, door betrachting der deugd,zullen 

 waardig maaken , eischt ook , dat er tusfchen 



die 



xus invenitur, futurum effe noli fcit, fed conjedliira 

 asfequitnr, 11011 demonftrat fed ponit. Quare autcin? 

 Quia fibi videtur viderc, hoc negate, felicitatem non 

 posfe impetrari, & qiuim ilia non potest obtincri , le- 

 ges fuas univeriales, quas morales nominat, non in 

 rerum fed figmentonim numero effe habendas, quibus 

 mens liumana faepiffime dcluditur. Nunc autem denuo 

 ratio eius theoretica fibi inunus imponit, ad quodrec- 

 te adminif!:randpm illam effe ineptisfimam Kant/us, mfi 

 forte illi eft volupe, fibi fuique fyftematis nouiprinci- 

 piis repugnare, neccsfe eft, ut ipfe fatcatur. 



16. Ratio, qua), ut nosvirtutis fludio dignos fe- 

 licitate reddamus , tantum fua ipfius vi nobis prsecipit 



pos- 



