OVER GODS AANWEEZEN,ENZ. 137 



tifchereden, doorhaare natuurlyke kracht 

 beveelt, ter opwekking van den menschly- 

 ken Wil, flegts onder de uitvindingen van 

 een fpeelend vcrnuft moeten gerekend wor- 

 den. Dan,indicn menvoortgingmette vraa 

 gen , zyn die zeddykewetten niet inderdaad 

 zoodanige verdigtzelen? Watzou onze Wys- 

 geer hieropantwoorden? Misfchien zouny 

 zeggen , het zyn niet zulke losie herfenfchim- 

 men; omdat dit hoogfteopgerweezen de por- 

 zaak der geheele natuur, inderdaad butten 

 onze denkbeelden beftaa. Welk opperwee- 

 zen die toekomftige waereld zodanig zal 

 inrichten, datin dezelve deugd en gelukza- 

 ligheid fteeds met elkanderen zullen gceven- 

 redigd zyn. Doch ,indien hy dus redeneeren 

 zoude, zou het my verwonderen, dat de- 

 zeanders zeer fchrandere man, dencirkel 

 niet gezien had,voor welken hy zig haddie- 

 nen te wagten< Dan, daar wy niet begry- 

 pen ; dat de grenspaalen der reden zoo 



nauw 



ludibriis. At fi qiris urgeret interroganda: leges illse 

 morales iuntne huiusmodi figmenta? Quid illi oppo- 

 jieret noster philofophus? Forte, illas n.on efTe vana 

 ingenii figmenta diceret , quia numen illud fuprema uni- 

 verfae naturae caufa extra ideas noftras vere eft y quod 

 mundum fie condet futuruai , ut in illo virtus felici- 

 tas pari paffu ambulent. Si fie autem ratiocinaretur; 

 virum ilium ca^teroquin acutisfimum in hoc argumen- 

 tandi genere circulum non vidifle mirarer, a quo fibi 

 pavere debuisfet. Quuni autein rationis terminos noil 



K 4 tain 



