OVER GODS AANWEEZEN, ENZ, 143 



hy eeneandere Wet erbygevoegd, welkeons 

 beveelt zodanig te handelen , dat wy , door* dc 

 deugd , der gelukzaligheid waerdig worden. 

 Ook begreep hy zeer wei , dat de Pradifche 

 reden,uit hoofdejvan die Wet niet hetregt 

 hebbcn , omnoodzaaklyk te eisfchen, dat er 

 cen God zy , ten ware hy de deugd en de 

 gelukzaligheid zodanig bepaaldde* dat de 

 eerfte eene volmaaktite heiligheid zy (8) 

 welke geen mensch in deze waereld berei- 

 ken kan , en dat de gelukzaligheid in die 

 gefteldheid der ziele beftaa, waarin alle des* 

 zelfs begeerten vervuld worden , niet alleen 

 ten aanzien der verfcheidenheden maar ook 

 dergraadenen duuring, dat is Extenjive, 

 Intenjivt , en Protenfivc. Maar nu zullen 

 wy hem vraagen ,of deze bepaalingen van de 

 Pradifche , dan Theoretifche , reden af kom- 

 fligzyn; of derzelver waarheid kunne be- 



we* 



legem adiunxit qu?e nos iubet ita agere, ut per virtu- 

 tern digni evadamus felicitate. Nee ob illam legem rt- 

 tioni practice ins corapetere 9 cccefTurio poftulandi ut 

 Deus efTet, itidcm facile intelligebat, nili virtutem et 

 felicitatem ita definiret , ut ilia eflet fanftitas perfecta 

 (No. f?.), quam hominum nullus in hoc raundo pos- 

 fct coniequi, & ut felicitas in ilia anirai couditione 

 confiileret, in qua omnes eius appetitus non taiitum 

 ratione varietatum, fed graduum etiara ac durationis 

 explerentur, i. e. exfenfive , intenfive,protenfive. Sed 

 mine ex eo hiterrogamus , num hje definitiones a ra- 

 tione practica an theoreticafiiit profe<ftae, num SauY 



oar ma 



