TWEEDE ANTWOORD OP DE VRAAGE 



de waereld , door haare innerlyke natuur 

 zodanig gefteld zy, dat,wy ditleeven ver- 

 laatende, tot een andcren ftaat verheven 

 worden , in welken , zo niet ten eerften , ech- 

 ternaa veelvuldige omkeeringen derzaaken, 

 wy eindlyk daar been zullen komen , dac 

 alle redelyke wezens aan dezedelyke wet- 

 ten gehoorzamen zullen ; dat alles naar on- 

 sen wensch zal uitvallen , en de hoogfte 

 gelukzaligheideengevolg zyn zal der hoog- 

 ftedeugd. Omdeonmogelykheidhiervante 

 begrypen , heeft de theoretifche reden, 

 volgens het begrip vah den Hr.KANT^geen 

 vermogen. Wy zien derhalven, dat door 

 de Praftifche reden, ten einde ons, door 

 behulp der deugd, de hoogfte gelukzalig- 

 heid, of het volmaaktfte goed eindlyk te 

 doen erlangen, ook geeischt kan worden, 

 dat pnze Waereld niet door eene Godheid, 



maar 



interna fua natum conftitutuni, ut, li ex Lac vita 

 jnigramus , ad alium ftatum eueliamiir, in quo, nifi 

 ftatini, tanien postmultas rerum converfionestandem 

 co fimus ycnturi , ut omnes ration e utenteslegibus 

 moralibus obediaut , omncs eventus e voto nobis 

 fluant, & fummara virtutcm fumma Temper felicitas fe- 

 quatur ; id fieri non pofle, ratio theoretica fecundum 

 Kantii i'ententiam intelligendi facultatem habetntillam. 

 Cernhnus igitur, a ratione praftica, quo felicitas 

 i'um ma, feu confumuiatum bonum virtutis auxilio tan- 

 dem a nobis impetrctur. poflulari quoque pofle, ut 

 inundus nofter noa a nomine quodam divino 3 fed a 



na* 



