154 TWEEDE ANTWOORD oi> DE VRAAGE 



ven , dat bet ons , door den Hr. KANT zoo 

 zcer en dikwerf als noodzaaklijk aangepree- 

 zen vereischte,niet dan flegts verzoekender 

 wyze (Precario)gefald worde, omdat het 

 nice het eenige is , maar dat de Pradifche 

 reden ook om het andere , het welke met 

 het eerile regtftreeks ilrydigis (gelijk ieder 

 ligtlyk begrypt) denken kan. Daar de 

 reden , indien wy des Hr. KAN T s voetftappen 

 drukken, noch devalsheid van het laatfte, 

 noch de waarheid van het eerfte , betoo^ 

 g:n kan, zokan het zedelyk bewys, waaiv 

 door hy Gods aan weezen tracht te be wy zen, 

 en het welke hy het eenige waare noemt, 

 geheel niet vry zyn van den misflag, welke 

 men in de Logica f^itium Subreptionis noemt, 

 en dus geenekrachthebben om datgeenete 

 bewy zen , waartoe het door hem uitgedagt 



is, 



rntione praclica id poftnlatum , quod nobis Kant i us 

 mirtim in modum fsepiffime'commendat, tanquam ncv 

 ceflarium precario poni ? quia illucl non eft uniciim , 

 fed ratio pradica etiam cogirarepotcil de altero 9 quod 

 iili quafi e diametro oppolitum efle , facile conflat 

 inter omnes. Quuin ratio , fi Kantli veftigia premi- 

 mus nee pofterioris falfitatem, nee veritatem prioris 

 clemonftrare ppflit, argumentum iUud morale, quo 

 eiTe Deum proba.re molitur , quodque appellat uni- 

 ce verum , vijtio fubreptionis vchementer laborare , 

 nee vim habere ullam , eorum pvobandorum , ad 

 quse probanda ab illo eit cogitatum , nifi omnia me 



fal- 



