OVER GODS AANWEEZEN, ENZ. 157 



Rcinen Vcrnunft heefc kunnen fchrijven, 

 en wel zo omflagtig als het zelve het licht 

 2iet. In dat werk heeft hy ons verfcheide- 

 ne bepalingen (Definitioncs') opgedrongen; 

 beginzelen der Menschlyke kennis byge- 

 voegd; ontelbaarezaaken, over welke de 

 theoretifche reden flegts twisten kan , heefc 

 hy getracht te verklaaren , en uit dit alles 

 veel verzameld , het welke niet doordezin- 

 nen bevat, maar flegts door de reden -kan 

 begreepen wordcn. Hy fchynt derhalven in 

 dezen tyd, den rol van Sextus Empiricuste 

 hebben willenfpeelen , die door eenen vloed 

 van woorden "en fcherpzinnige fpreuken, 

 die geene trachteninverwarringte brengen, 

 welke meenden veele zaaken, die niet in 

 de zinnen vallen , met zekerheid te kunnen 

 begrypen. Hy trachte ten fterkfte te be- 

 wyzen,dat niets kon betoogd worden. Men 



kan 



infcribitur Crltica rationhpura^ tanto, quanto in lu- 

 cem eft editus , volumine exarare. Varias enim de- 

 finitiones in illo nobis obftrufit , cognitionis humanse 

 principia adiecit, innumera, de quibus ratio theore- 

 tica tahtum disputare potest, explicare connifus eft, 

 ct ex iis omnibus multa collegit, quas non fenlibns 

 percipi 9 fed tantum ratione intelligi queant. Vide- 

 tur igitur perfonam fexti Empiric! hisce temporibus 

 induifle, qui flumine verborum et fententiarnm fob- 

 tilitate ftudebat conturbare cos, qui a ratione humana,. 

 plurima, in fenfus non incurrcntia , certo pofle fciri 

 putabant. Dcinonftrarc vehementer contendebat , nil 



