160 TWEEDE ANTWOORD OP DE VRAAGE 



V. Dat die waereld niet kunne beftaan; 

 ten zy er een van dezelve zeer verfchillend 

 weezen zy, door welkezy zodanig gelchapen 

 en beitierd wierd, dat in dezelve de braaf- 

 fte de Gelukzaligfte wierd. 



VI. Dat hetzelvc moet begreepen wor- 

 den, als een alweetend, allerheiligst aller- 

 lerwyst, weldaadig, almachtig, alom te- 

 genwoordig en eeuwig weezen. Maar zyn 

 niet alle deze dingen van zodanig een aart, 

 dat zy flcgts kunnen begreepen worden , in- 

 dien niet onze practifche , maar onze theo- 

 retifche reden , die kracht bezitte , de zaa- 

 ken , welke zy onder de formen van tyd en 

 ruimte geenszins kan bevatten , naatefpeu- 

 ren en regt te verftaan ? Indien onze theo 

 retifche reden nietgenoegzaame kracht had, 



om 



V. Ilium mundum non posfe exfiftere, nifi quis 

 etlet ab illo' longisfime diverlus, aquoiic conderetur^ 

 fie gubernaretur, ut in co honestiffimtis quique fie- 

 ict beatisiimus; 



VI. Ilium ita efle cogitandum 9 utelfet omnium re- 

 rum maxime giiariis, faiictisfimus 9 fapientiffimus,be- 

 Jieiiceiitisrinuis , omuipotens , omniprseteus et seter- 

 tius. Smunc autem omnia ilia lie comparata, uttan- 

 nim fciri queant, fi ratio noftranon pracrica fed theo- 

 roticavi pollet 9 res quum inveiligandi , turn recte in- 

 fclli.'>-endi , quas Tub temporis etipatii formis incueri neu- 

 tiquam valet? Nifi ad has resperfpiciendas ratio noltra 



theo- 



