OVEH GODS AANWEE2EN, ENZ. 161 



qm deeze saaken te dooraen,' dan kan ook 

 de praftifche reden met geen recht nood- 

 saaklyk eifchen, dat \vy aan het beftaan 

 vanGodniettwyfelen moeten. Maardaarnu 

 de Heer KANT door alle kunstgreepen 

 tracht tebewijzen, dat onzeTheoretifche re- 

 den volftrekt onvermogend isom iets met ze 

 kerheid te begrypen van zaaken die bovea 

 het bereik der zinnen gaan , zo kan hy , ten 

 ware hy zelve de nieuwe Wysgeerte zoekc 

 om ver te werpen zig niet het vermogert 

 aanmatigen, het aanweezen van God, door 

 zyn zogenaamd zedelyk bewys zodanig tc 

 betoogen, dat het ons niet meer tryftaa 

 het^elve in twyfel te trekken. Den Heer 

 K A N T'S Practifche reden , mag dan zoo veel 

 het haar behaagt eifchen, datiwy' het aan- 

 v/cezen eener Godheid erkennen, ik meene 



ech- 



theoretica vires haberet idoneas , etiam ratio practica 

 nullo jure poflet neceffario poilulare, utDeum efl^e> 

 non dubitaremus. Quum autem Kantius , rationeui 

 noftram theoreticam plane ineptam effe , omni quali 

 machinatione probare eonetur, utfapra easres, quas 

 fenfuum ope intiietnr, quicquam certo intelligat : iis 

 quoque,nifi novam philofophiam ipfe quafi peflTum- 

 datum ire cupit, fibi facultatem nou potest arroga- 

 re, ' argumento , quod appellat morale , Deum efle ita 

 'probandi , ut de illo dubitare, non amplius licep.tno- 

 bis. Pollulet igeiur, quantumvis velit, Kant it ra- 

 tio practica , ut Deum affirmemus effe: tamcn ex eo 

 poftularo argumentum firmum, quod recte fie eft no- 

 mi- 



