OVER GODS AANWEEZEN, ENZ. 163 



He eft de Heer KANT niet zelve bekcden^ dat 

 in zyn zedelyk bewys geene waare maar 

 flegts eene fchynkracht eener, betooging zy. 



Schoon ik, wegens de enge paalen,wel- 

 ke my voorgefchreeven zyn, myn ge- 

 voelen korter, dan eene 2aak van 200 veel 

 gewigt vereischt , zal voordraagen, meene ik 

 echter dczelve niet geheel ftilzwygend tc 

 xnoeten voorbygaan. Wannecr ik hier bo- 

 ven aan het einde der inleiding,gczegdheb^ 

 dat de Heer KANT met duidlyke woorden 

 bekent, dat in dit zyn zedelyk bewys geenc 

 .Waare bctoogkraeht gevonaen wordt, heb 



ik 



IV. 



Nonne ipfe KANTIUS confesfus eft, arguments 



fuo inorali non inejje veram, fed modo quafi 



vim perfects demonftrattQnis? 



Quamquam ob limites, qui mihi c'Onftituti ftinf , 

 <uigu(tiores , quod fentio , brevius dicam , quani 

 rw tanta dici poscit : tamen illam filentio pe- 

 nitus praetereundam non efle exiftimo. Quum fupra 

 dixi , Kantium luculentis verbis confiteri huic 

 fuo arguraento moral! veram vim demonftrandi nort 



M ins- 



