ovfeR GODS AANWEEZEN, ENZ. 165 



hen opmaaken. Die echter in de Wysgeerte 

 niet moeten toegelaaten worden. Weshak 

 ven hy ook die twee ftellingen , voor vol- 

 ftrekt zaaklooze begrippen houdc, die der 

 theoretifche rede veel werk verlchaffen , Bon- 

 der haar eenig nut toetebrengen (#) Hy 

 leert , dat de PradhfcheReden eischt, I. Dat 

 er onfterflijkheid, II. Dat er een God zy. 

 Deze zyne geeischten leeveren ons flegts 

 zodanige begrippen, die de Theoretifche 

 reden , wel als vraagftukken (Problematay 

 voordraagen maar niet oplosfen kan, 

 En indien zy dit poogde, zoudc zy zig 

 noodwendig met bloote drogredenen bezig 

 houden. Offchoon d^Hr. KANT niet ont* 

 kent, dat door de dikwerf genoenade ge 



eisch- 



(jc) K* d. R. V* pag* 827 &. 



men h?ec e phllofopbiae gyro ftirit extennitianda. Qua 

 propter ctiam has duas enunciariones ftatuit eflepror- 

 fus otiofas , quae quidem ration! theoretirse difficillimoi 

 labores imponere , fed ei ufum pofTunt afferre nul- 

 lum (.T). Poftulare ratioilem praclicam docet,, I. ut 

 fit immortalitas II. ut fit Deus* Ha:c igitur eiuspos* 

 tulara notiones pia^bent modo cas, quas ratio theore- 

 tica tanqnam probleinata quidem proponcre, non au- 

 tem fulvere potest, et fi ilia forte id conaretur, ne- 

 ceiFe cflet, ut paralogismis fe tantuiii eluderet. Li* 

 cet Kantiut , illis , quse fsepe nominavimus > poftulatis, 



K. d. P. V. pag. 827. 5fCi 



M * 



