198 DERDE ANTWQORD'op m VRAAGB 



took te verklaaren van waar het komt , dat 

 die bewys , wanneer hec in 't afgetrokkene 

 wordt voorgefteld,zynewerking niet doet, 

 fcelfs by de zulken niet, welke Gods aan- 

 ^weezen vastelyk gelooven en by welkea dit 

 geloof ook niet anders dan door de bewust- 

 heid van eigene zeddykheid voortgebragt 

 is. Het is en kan naaralyk, voor de be* 

 fchouwelyke reden niet geheel ..eh-al vol- 

 <3oende weezen , naardicn deeze akyd aan- 

 fchouwing [of gewaarwording] voor haarc 

 denkbeelden vereischt , wanneer zy zich 

 voldaan zal houdcn. Maar dit gebrek doec 

 de zekerheid derovertuiging zelve , tot wel* 

 ke ons onze eigene natuur brengt, geen na^ 

 cleel , maar fpoort ons aan om ook dooc 

 waanieeming geduurig mcerder fpooren van 

 Go^is aanwcezen te ontdekken , welker, aan- 

 ; " tai 



cs kommt , -dasf diefer Beweis; wenn er in Abflrakto 

 dargeftellt wird, feine Wirkung niclit thut 5 felbstbei 

 denen nicht, die fest an Gottglauhen, und in denen 

 diefer Glaube auch nicht anders als durch das Bewust 

 leya ihrer Moralitat erzeugt isr. Er 1st und kann 

 nemlich fur die fpekulativen Vernunft nicht ganz be- 

 friedigend feyn , weil diefe allemal . Anfchaimngen fiir 

 ihre BegrifFe verlangt, wenn fie befriediget werden foil* 

 Abcr diefer Mangel thut der gewifsheit der Ueberzeu- 

 gung felbst, wozii uns unfre eigene Natur treibt,kei- 

 nen Abbiuch , fondern treibt uns. nur an auch in der 

 Erfahrung immermehr objektive fpuren feines Dafeyns 

 , deren zahl uncndlich feya mufs. Die ue- 



