plaats op de aarde door breedte en lengte , haar eenig beginfel , is , hoe 

 gemakkelijk het ons thans ook fcbijne , het werk van een Wis- en 

 SterFekundig genie geweest. 



HIPPARCHUS maakte zich honderd en vijftig jaren v66r CHRISTUS 

 geboorte als de grondlegger der Aardrijkskunde beroemd; maar zijnc 

 manier der lengte -bepaling werd niet, dan eeuvven later gebruikt; 

 tervvijl der Aardrijkskunde, wat ook ERATOSTHENES en anderen, v66r 

 STRABO, tot de kennis veler landen hebben bijgedragen, niet eerder, 

 dan honderd vijftig jaren na CHRISTUS gcbooue, Uoor PTOLOBIAEUS 

 rijke aanwinst bezorgd werd. 



Na PTOLOMAEUS werd eeuwen achtereen geen flap voonvaarts ge- 

 daan: de Arabieren herhaalden flechts het geen zij in deze van de 

 Grieken geleerd hadden. 



Met het herftel der Letteren kreeg ook de Aardrijkskunde een nicuw 

 leven. Men begon met vlijtige beoefening van dc Schriften van PTOLO- 

 MAEUS en anderen der Ouden, en ftrcefde 'weldra deze leermeesters 

 vooruit. Men vondt, door Wiskunde voorgelicht, betere hulpmiddelen 

 uit tot het vervaardigcn van Zee- en Landkaarten , waartoe de ftecds 

 toenemende handel op Oost en West, vooral onder onze voorvaderen, 

 van den kant des belangs gewigtigen aandrang gaf. Inzonderheid dcden 

 de vorderingen, welke men in de Sterrekunde maakte, zeer veel tot 

 verbetering en uitbreiding der middelen, om lengte en breedte te be- 

 palen , het eenige , waarop hier alles aankomt. 



De ontdekking van de wachters van Jupiter , en de waarneming hunner 

 Eclipfen , maar vooral de vevbetering der Theorie van den loop der Maan 

 in de vorige eeuw, gedurig aanwasfende tot op het tegenwoordig tijd- 

 ftip, met de juiste waarneming en berekening der Zon- Eclipfen, en 

 Sterbedekkingen door en afftand van de Maan, gaven zoo vele midde- 

 len ter naauvvkeurige vinding der lengte. Voor breedte vond men 

 insgelijks .meer en.bckwamcre mcthodes.. 



Niet 



