C '7 ) 



De Klasfe- ziet met verlangen eene volledig bewerkte Verhandeling, 

 over de opgedolven beenderen in deze landftreken, van haar ijverig 

 Medclid te gemoet. 



Men heeft federt eenige jaren veel gefproken van flereotypie en flc- 

 reotypage ; van poly ty pie en polytypage. ' Door de laatfte verflaat men 

 in den meest uitgeltrekten zin, van eenig ftuk zoo vele afdrukken ma- 

 ken, als men wil. 



In dien zin is dan ook het gewoon boekdrukken eene foort van. 

 Polytypie , vermite men , do vorm eens gezet zljnde , er zoo vele af- 

 drukken van maakt, als men begeert. Maar i. is het zetten van den 

 vofin eene afzonderlijke kunst of flag. a*. Zoodra de vorm, die uit 

 losfe letters beftaat, gebroken is, en de letters wcdcrom zijn gedistri- 

 bueerd, is het met die polytypie gedaan. Indien men den vorm vast 

 zet , om te blijven , vervalt men in flereotypie , en heeft men den eer- 

 ften en laagften trap van die fchoone kunst. 



Het gravcren komt nader bij aan eene ware polytjpie , vermits de 

 plaat altijd blijft. Doch het graveren , al ware het maar van letters , 

 is eene afzonderlijke kunst ; zoodat , als men gegraveerde afdrukfels 

 wil hebbcn van eene teekening of van een gefchrift, er, behatve den 

 teekenaar of den fclmjver, nog een graveur benoodigd is, van wiens 

 kunst en vaardigheid alles afhangt. Het is derhalve niet, dan in eea 

 meer algetneenen zin , dat men het afdrukken van gegraveerde platen 

 onder de polytypie kan brcngen. . j 



In een meer bepaalden zin noemt men polytyperen van eenige tee- 

 kening of van eenig gefchrift, daar van, zondcr merkelijke kosten ,, 

 zonder eenige bijzondere kunst , fpoedig en ten alien tijde , zoo vele 

 kopijen te maken, als men wil, welke kopijcn niet alleen naar de oor- 

 fpronkelijke teekening , naar het oorfpronkelijk fchrift gclijken , maar 

 met deze volkomcn identiek of eenzelvig zijn. Het moeten , gelijk men 

 zulks in de kuust noemt, zoo vele facftmile voorflellen, als men 



verkiest. 



C De 



