C 48 ) 



liet oog zi'ner tijdgenooten , dat geen fte.rveling het ondoelmatige dier handelwijz* 

 mzag, maar deze leer der dwaling alom met geestdrifr werd omlielsd, en in allc 

 befchomvingen het opperbewind voerde. Herrinnert U, mijne Heeren! de ijdele 

 woorden, welke er over de ondoordringbaarlieid van het oneindige, de vvetten dcr 

 beweging, de veerkracht, de zwaartekracht , de aantrekkingskracht , zijn vcrfpild, 

 en beklaagt met mij , dat zoovcel fcherpziennigheid is befteed aan ondcrzoekingcn , 

 welke de tijd voor nietiga hcrfenfchimmen heeft verklaard. 



Onfterfelijk is de roem, dicn CARTESIUS zich, als wiskundige, heeft vervvorvcn. 

 Hij toch hccft de grenzen der flelkundc. aanzienlijk uitgcbreid , en , hetgeen tot 

 nog toe niet gefchied was, deze, met eene ongemecne mate van vernuft, op de 

 meetkundc toegepast. Eene gave echter fcbijnt aan dezen fchranderen geleerden, 

 wiens oog elders zoo diep doordrong, te hebben outbroken, te weten, om juist 

 in te zien, en naar eisch te ontvvikkelen dat gene, hetwclk in de kennis en ver- 

 fchijnfden der natuur voor wiskundige befpiegeling vatbaar ware. Een iegclijk 

 weet, welke fchoone bijdragcn GALILEI hiertoe hecft gclevcrd, en evenwel wcrd 

 de waarde daarvan ganfchclijk door CARTESIUS miskend; zoodat hij, wel verre 

 van aan dezelve den verdienden lof toe te wijzen , integendeel alom in zijne brieven 

 met minachting van den gcnocmden Italiaanfchcn Natuuronderzoeker gewaagt. 



Deze kostelijke gave paarde zich met ecu fcheppend vervnogcn in den grootcn 

 CHRISTIAAN HUYGENS. Zoon van eeiicn vader, die de gemccnzame vriend was 

 van CARTESIUS , werd hij van dezen zelven , in zijne eerfte jcugd , tot de weten- 

 fchappen aangefpoord. Van daar de fchroomvallige eerbied , dien hij voor zijne be- 

 ginfelcn , begrippen en ftellingen koefterde. Het is waar , hij hecft eenige daar- 

 van, door de kracht der waarheid gedwongen, naderhand verworpcn; doch de 

 gecst der Cartefiaanfche leerwijze bleef hem gedurende zijn geheele leven bij, en 

 verhinderde hem het ware , fchoone en cenvoudige , dat in de beginfelen van 

 NEWTON luisterrijk uitblonk, naar waarde te bet'eflen. Toen CARTESIUS ftierf, 

 trad HUYGENS , in weerwil van zijne jeugdige jaren , in deszelfs plaats op het 

 tooneel der Wetenfchappen , en nu ftond de wereld opgetogcn over zijne ontdek- 

 khigen , die hem tot de onfterfclijkheid hebben opgevoerd. Zijne ontwikkeling van 

 de wetten der beweging; die van den (linger, en de uitvinding der flingeruurvvcr- 

 ken; zijne nafporineen over het licht, en vooral , over de dubbele ftraalbreking in 

 het ijslandsch kristal ; zijne ontciekking van den ring van Saturnus , en van een der 

 wachters dezer dwaalfterrej euidelijk de volmaking, welke hij aan de verrckijkers 



heeft 



