C 45 ) 



ken. Doch dezfc zich beroepen hebbende op de klapvliezcn der ade- 

 ren in de onderfte ledematen, wclke de gewone wijzc van omloop in 

 zulke hartelooze misgeboorten niet zoudcn toelatcn, heeft de Hoog- 

 leeraar SANDIFORT zijn onderzoek ook uitgeftrekt tot deze klapvliezen 

 en bevonden , dat dezelve in beide gevallen niet aanwezig waren. Ook 

 dit bewijs des Heeren TIEDEMAN vervalt derhalvc geheel. 



Hetgeen uit de Verhandeling van ons geacht Medelid is voorgedra- 

 gen, zal gewis voldoende zijn ter opmerking, dat daarin niet alleen 

 twee voorbeelden van menfchelijke vruchtcn, welker zamenftel van het 

 gewone zeer afwijkt, doelmatig worden befchreven, maar dat ook de 

 aanmerkingen , bij die befchrijving gevoegd, dienen, om een betwist- 

 punt in de natuurkundc dezer misgeboorten op te hclderen , zoo niet 

 geheel te voldingen. De Klasfe vcreenigde zich daarom zeer gaarne 

 met het gevoelen van Heeren Gekommitteerden , om deze Verhandeling 

 op te nemen onder hare uit te gevene werken. 



De Heeren COUDRIAAN en BRUNINGS , gekommitteerd geweest tot 

 het uitbrengen van Verflag , Confideratien en Advies op een bcredeneerd 

 vertoog ver de gewone Schcpradmolens , door den Heer A. BLANKEN 

 JANSZ., gaven een beredeneerd Verflag, voorzien van eenige belang- 

 rijke bedenkingen, welke de Vergadering gemeend heeft niet onder 

 zich te mogen behouden , maar ter kennisfe van den Schrijver des 

 Vertoogs te moeten brengen en deszelfs meening te verzoeken, of hij ? 

 met of zonder gebruikmaking van deze aanmerkingen, zal verkiezen, 

 dat zijn Vertoog in het licht verfchijne. 



De Heer BLANKEN diende kort daama van antwoord op deze aan- 

 merkingen, en voegde bij hetzelve eene Verhandeling over de Sehcp- 

 radmohns , zijnde dit ftuk als een gevolg en proefondervindelijk bewijs 

 op voorgemeld Vertoog. 



Deze Verhandeling nil zoo naauw in verband ftaande met het reeds 



F 3 vroe 



