C 8 ) 



gcfebriften liebben, ook ckkrs , vclcr oogen met bclangftdling op den 

 Landhouw gevestigd. 



Gij zult het dan ook niet oneigen vlndcn, Toehoorclers ! dat ik,wicn 

 de Landhomv in het Inilittiut gcpkatst liceft, van het vermelden van 

 ARTHUR YOUNG aaiilciding ncme , cenige woorden over den Landbonw 

 te fpreken , en bepaaldclijk zcker denkbcekl , dat bij velen onzer Land- 

 genootcn , dienaangaande , lurisvcst , ter toetfe te brengen. 



Het is , namelijk , niet ongewoon , om , wanncer door geletterden over 

 dat bcdiljf gefchreven, of in het openbaar gefprckcn wordt, menigecn te 

 zien glimlagchen , omdat hij van oordeel is, dat men den Landbouw 

 aan de eigenlijke Landlicden behoorde over te laten; dat die toch de 

 roeeste kennis daarvan bezitten ; en dat het blijkt , dat menfchen 

 uit andere ftanden er doorgaans llecht bij varen , wanneer zij zich ver- 

 metcn , den Landbouw te wilien beoefelien. 



Wij tlemmen toe , dat niet al , wat daarover gezegd eii gefchreven is , 

 proef houdt; en dat menigeen zich te dezen aan iets gewaagd heeft, 

 waarvoor hij niet berekend was. Dan , geldt dit niet in alle Kunflen en 

 Wetenfchappen ! Voorts leert de ondervinding , dat de voordeelen, die 

 de Nededandfche Landbouwcr, uit zijn bedrijf, in gewone gevallen,kan 

 behalen, niet groot genoeg zyn, om menfchen uk andere flanden te 

 kiinnen voldoenj'en dat daarom zij, die deze dwaling koesteren, veelal 

 tot hun fchade van het tegendeel overtuigd worden. 



Nu redeneert men aldus : De Landlieden , of zco^-" 13111 ^ Boeren , 

 gaan bij den Landbouw vooruit ; meer bcfti- dlclen ' die zich daarop 

 tocleggen , gaan daarbij veelal achi""~' l D1 J gevols,verflaan cr de eciften 

 meer van ., dan de laa^'" 



Dit "beflmt rthynt zeer jiiist te zijn; en cchtcr houden wij het voor 

 onjuist. 



Want de boeren gaan niet vooruit, omdat zij grootcr inkomen van 

 hunne landerijen weten te verkriigen, maar omdat zij minder be- 



hocf- 



