C 3' ) 



werkte dus wel den grond veclvuldige malen om , cii (lelde denzclven 

 op dc mcnigvuldigfte wijze bloot aan de aanrakiiig der lucht, imar 

 dezc gaf niet af , kon uiet afgeven ; integendeel beroofde zij veel mecr 

 den grond , onder fterkerc uitdrooging , van vruchtbare beginfels. * 

 Waarvan het laat ontkiemen en flecht opgroeijen in den herfst, hct 

 noodzakelijk gevolg was. 



De Heer SCHRODER drocg het verband voor, tusfchcn de werking 

 der uit\vendige voorwerpen op onze ziatuigen en tusfchen de voor- 

 ftelling dezer voorwerpen ; en hoe wij , uit hoofde van dit verband , 

 uit de vcrfchillende foorten dezer voorftellingen mogen befluitcn tot 

 verfchillcnde foorten van indrukken, door de uitwendige voorwerpen 

 op onze zintuigen, veroorzaakt. 



In de inleiding fprak hij over de mocijelijkheid zoo vvel , als de belang- 

 rijkheid van een wrjsgeerig natuurkundig onderzoek der zintuigen, en 

 der zintuigelijke gewaarwordingen. In het bijzonder zoekt hij de zwa- 

 righeid daarin , dat de werking der voorwerpen op onze zintuigen gc- 

 heel ongelijkfoortig is met het denkbeeld, hetwelk daardoor in de ziel 

 ontftaat; dat de voorftelling van een voorwerp, hetgcen wij door onze 

 zintuigen waarnemen , geene gelijkheid heeft met het voorwerp zelve , 

 en, dc betrekking tusfchcn beide naauwkeurig te bepalen, boven de 

 krachtcn des mcnfchen fchijnt te gaan. 



Zijn befluit is, dc zintuigen, de indruk op dezelve, en de voortplan- 

 ting van dezen indruk door beweging en door middel der zenuwen, dit 

 alles behoort tot de ftoffelijke wereld en alzoo tot het gebied der Na- 

 tuurkunde. Maar het denkbeeld, de voorftelling, welke op dezen indruk 

 volgt .en hetgcne, waaraan wij deze voorftellingcn toefchrijven , en het- 

 gene wij ons ik, onze ziel nocmcn^ is daar rneue geheel ongelijk- 

 foortig. 



: 



Men heeft den gcleidelijken overgang uit het eene gebied in het an- 

 dere niet gevonden , ja de poging , om van het ftoffelijke tot het niet 



ftof- 



