C 31 ) 



graad der hitte hier van de ruimte van den ijzeren lepel , van dcszelfs 

 dikte , van het min of meer fterk branden der kolen enz. afliangt, alle 

 oniftandighedeii , welke zelfs een geoefend fcheikundig werkman moei- 

 jclijk altljd volkomen gelijk zal kunnen mal;cn , oordeeien zij deze Vuur 

 proef voor de Praktijk in dit geval ongefchikt en onvoldoende. 



Eene tvveede proefncming , welke hier in aanmerking komt, is de 

 zoogenaamde Waterproef^ reeds in de Ministerieele aanfchrijving van 

 26 Julij 1816 vermeld, maar daar te regt aangemerkt als niet voldoen. 

 de, om de vervalfching der Meekrap met eene geringe hoevcelheid aar- 

 de te ontdekken, en alleen braikbaar, wanneer de Krap met meer 

 aarde dan gewoonlijk , of door de Wet wordt toegelaten , vermengd is. 

 Ook den Heer ERMERINS voldeed deze proefneming niet , 't zij hij dezelve 

 met hcct , het zij met koud water in het werk ftelde. 



Deze proefneming is insgelijks door Gekomtnitteerden in het werk 

 gefleld; maar zij hebben door dezelve nimmer eenige vervalschte Mee 

 trap van onvervalschte kunnen gnderfcheiden. 



Deze Waterproef moet derhalve geheel verworpen worden , of alleen 

 gebruikt , om lompe vervalfchingen der Krap met grove en zware okers 

 fpoedig kenbaar te maken. 



De derde pr<;efneming , waarvan men zich heeft willen bedienen , ora 

 echte Meekrap van vervalschte te onderfcheiden , heeft haren grond in 

 de veranderiiig, welke de Meekrap, aan de lucht blootgefteld, onder- 

 gaat. 



De ondervinding heeft geleerd, dat droog poeder van Meekrap, 't 

 welk doorgaans eene fraaije kaneelkleur heeft, wanneer men dat aan de 

 lucht laat ftaan, binnen 24 uren rood-bruin wordt, en deszelfs deel- 

 tjes, door het aantrekken van water uit den dampkring, zoodanig op 

 een pakken , dat het geheele poeder als e"e"n klomp kan opgenomen 

 worden. Men heeft gemeend, dat dit het geval niet zoude zijn met 



C 3 



