C 83 ) 



zien wapperen (40). De voorfpelling, door hem bij die gelegenheid 

 gedaan , dat die vlag eerlang weder met eere zich op zee zoude ver 

 toonen, heeft zich niet alleen bewaarheid, maar een der Kweekelingen 

 van de School, welke hij zoo zeer berainde, heeft zoo veel als iemand 

 bijgedragen , om de eer dier vlag roemruchtig te handhaven (41). 



Die gunst had VAN SWINDEN altoos van den Hemel afgebeden , dat 

 hij toch mogt bewaard blijven voor de fmert van zich zelven te over- 

 leven , en deze bede is niet onverhoord gebleven (42). In het midden zij- 

 ner werkzaamhcden , nog bezig met plans voor de toekomst te fmeden, 

 is hij aan zijne diepbedrocfde Weduwe , aan zijne Kinderen , Naastbe- 

 ftaandcn en Vrienden , aan den Koning en het Vaderland onverwacht 

 ontrukt (43). Even zoo als hij geleefd had, was ook zijn einde. Zijne 

 laatfte pogingen waren tot bevordering van het heil van anderen (44)- 

 Zijne jongfte gedachten waren gewijd aan zijne Kinderen, Weduwe en 

 Vrienden. Kalm en gelaten, doch by het vol gebruik zijner vermogens, 

 wachtte hij het ontzaggelLjk oogenblik der fcheiding, met dien zedelij- 

 ken moeci, dien hij in alle omftandigheden had vertoond, en met die be- 

 daardheid, welke een Christen en een VVijsgeer voegt. Indien hij toen 

 in die oogenblikken , waarin men zich zelven niet meer vleit, waarin 

 men van de werdd niets meer heeft te hopen, op zijne afgelegde loop- 

 baan heeft terug gedacht, dan moet het NonomnismoriarvznHORATWS 

 ook voor zijnen geest gezweefd hebben (45). 



Het is zoo! zoo lang de wetenfehappen in Europa bloeijen,zoo lang 

 er voor dezelve in die Land nog eenigen fmaak overblijft, zoo lang zal 

 de nagedachtenis van VAN SWINDEN in eere blijven , en zijnen naarn 

 met die van 's GRAVESANDE, van MUSSCHENBROEK en LULOFS fteeds 

 met eerbied genoemd worden. 



L a AAN- 



