en aldaar niet opgehoopt wordt , dan na verloqp van zekeren tijd , 

 zoedat de beet, in den tusfchentijd aangebragt , niet vcrgiftigd 

 kan zijn. 



3. dat het gif, naarmate zijner hoevcelheid, met meer of minder ge- 

 weld woedt. 



4. dat het gif gevoerd wordt naar een zeker deel des 'ligchaams , zich 

 aldaar ophoopt , ontflcking maakt en de wegen fluit , langs welke de 

 natuur zich van hetzelve tracht te ontdoen. 



5. dat het eenigfte middel , om de ontvvikkeling der ziekte voor te ko- 

 men , is de Wa.tervreesfmet , zoodra zij zich voordoet , te ont- 

 lasten. 



6 Q . dat deze Smet zich hecht in de fpeekfelklieren onder de tong, waar- 

 door een of twee kleine gezwellen ontftaan van gelijke grootte , in 

 welke men , bij aanraking , een golvend vocht , het gif zclve , ont- 



- 



dekt. 



7. dat deze gezwellen doorgaans van den derden tot den negcndcn dag 

 na de verwonding zich vertoonen, dat het gif als dan, binnen 24 uren 

 niet ontlast zijnde , weder opgenomen wordt , zonder eenig fpoor 

 van zijn aanwezen achter te laten , dat daarop de Watervrees volgt , 

 die den lijder bezwijken doet. 



il 9 . dat men , na de verwonding, 'het onderlte gedcelte der tong zorg 

 vuldig moet gadeflaan, en dat onderzoek , gedurende zes vveken, 

 tweemaal 's daags voortzetten. Na welken tijd men die kleine gezwel- 

 len niet befpeurende , zich overtuigd kan houden , dat er geene be- 

 fmetting plaats heeft; maar dat men, zoodra die gezwellen ontdekt 

 worden, ze door een bijtmiddel of door het lancet moet openen; 

 waaruit eene groenachtige lympha zich ontlast, die uitgeworpen 

 moet worden, en de mond met een flerk afkookfel van de toppen 

 en bloemen der Genista luteo-tinctoria gereinigd. Van welk af- 



kook 



