quam ab arvali', qui rarius in filvis deprehendi- 

 tur, et arbores vix confcendere potest. Detri- 

 hienca aucem qune interunc, triplicis imprimis 

 funt generis ; deftruunt nimirum femina arbo- 

 rum terrae mandata, auc comedunt arbores iu- 

 niores , ramosque teneros et folia, denique fruc- 

 tus ipfos aggrediuntur. Non adeo obflant mures 

 antiquae fllvae confervadoni , femina quae in 

 terrain cadunt, comedendo; fed maiora detri- 

 menta afferre folenc, ubi filvae feri auc plancari 

 debent, femina, tenerasque adhuc plantas come- 

 dendo, auc e terra* detrahendo. Damna quae 

 adukis arborlbus inferre posfunt mures, folia 

 earum ramosque novos devorando minoris funt 

 momenti , turn quoniam rarisfime cantd quanti- 

 tate adfunc mures, ut notabiles efFectus produ- 

 cere posfint, turn etiam quoniam haec mala fe- 

 quenti anno reflituuntur neque inreg a arbor 

 pesfum it. Fructibus, quos homo in fuum ufum 

 convertcre folet, interdum quam maxime nocent ; 

 ita mala, pyra, cerafa, nuces caeteraque avide 

 devorant; uvas imprimis in deliciis habent^etVi- 

 tes adeo, quae facilius etiam quam aliae arbores 

 confcendi posfunt , maximas a muribus noxas a- 

 cipiunt; quaeautemin nosrris regfonibus non tan- 

 tae funr , quam in illis , ubi vineis fere folis agri- 

 colae vitam fustentant. Idem dicendum est de 

 Castaneis,iis enim in terris in quibus integrae ad- 

 func 



