num coniunccione vi fua ec potestate tueantur 

 vitam, bona, fonunas; ut iucundara in vita 

 fociali commodorum percepdonem muniant fin- 

 gulis? 



Difficile non esc, A. illud, quod adum- 

 bravi dicendi nrgumentum, confirmare rationi- 

 bus , qnas ipfa legum disciplina ec vitae philofo- 

 phia abunde Tuppeditam; Ted vcreor, ne ex ab- 

 flrufo dicendi genere refrigescat oratio. His- 

 toriam pocius fequamur, fidam illam rcrum ma- 

 gistram: qua duce ita coinparamm videmus 

 humanum genus, uc unius hominis inftar, per 

 eosdem fere gradus facto cransitu , appareac tan- 

 dem midoribus moribus ornatum. 



Nullum apparec Hudium quo maiori impecu 

 ducatur homo, nifi uc fibi conflanter bene fie cum 

 libercatis falutisque tuca ec integra conferva- 

 tione. Ex hac causfa, diverfisfima coniunctione, 

 homines videmus fociatos, uc in iis unice ad 

 cultum progresfio raanifesca fiat. 



Dum e pecoris capci pasuque lacce, carne, 

 exuviis, vitae necesfaria ec commoda confeque* 

 bantur homines, orrae funt familiae gencesque 

 pastorales. Extra datum civilem vitam agenres 

 parent cuiusque Pairiarchae imperio, quocquoc 



ex 



