( 28 > 



tur (i). Cum autem intelKgeretur, iactatio- 

 nem in publico nonnumquam fieri criminum 

 numquam perperracorum , Jeges autem fugere 

 deberent occafionem puniendi innocences, hinc 

 esc, quod haec reguJa de ea tantum valeac con- 

 fesfione, quae fit in iure coram praetore (2). 

 Quin imo vel maxime in iure confesfus, in cri- 

 minalibus tamen condemnari non pocerac, finul* 

 la probatio rellgionem cognoscentis inftruat Cs) 

 Sin aucem iara aiiunde illud quod anquiritur, 

 probacum fie, quaescioni nori erac locus ("4% 

 Qui vero quaescioni fubiectus earn perpesfus 

 erac, abfolvebatur C$) nifi nova fupervenirenc 

 indicia. Tune enim repeci poterac quaesciq (6). 

 Neque pucandum hoc novi esfe iuris, cum iam 

 Valerius Maxiraus (7) mencionem faciac 

 fervi cuiusaam, caedis accufati, qui fexies erat 



tor- 



(1) vS al Jus tins, de Eelk Catit. cap. 52. L. i. 

 f. de Confers. L. i. 27. /'. de quaest. 



(2) L. 56. /'. de. re iudicata* L. un. Cod. de con- 

 fcs/ts. 



(3) L. i. S 17. /. de quaest. 



(4) L. 8. prlnc. f. /. 12. Cod. cod. 



(5) L> un. ff. dt calumn, 



(6) L. 16. /. 18. i. /. de quaest. Tacitus, 

 Ann. Libr. IV, cap. 45. Libr. XV. cap. 58. 



(7) Facta memorab. Libr. VIII. cap. 4. extern. 2, 



