C 122 ) 



Stoics philofophis bonestatem ab militate di 

 vcllendam non puto; maxime, cum non niti ra- 

 risfime ii existant cafus, qnibus pose hanc poe? 

 nam novum aliquod emergat indicium, ex quo 

 ea, quae extra ordinem decreca esc, in ordina- 

 riarn convert! posfic poenam. Quid igirur rci 

 publicae prodesc, eum per aliquod tempos vin- 

 culis detineri, qui posrea tamen ab iis liberan- 

 dus est? Ne dicsm, faepe eiusmodi rei esfe con- 

 dicionem, ut quod nuraquam perpetraverat , ne- 

 qtie, ftatim in iudicio abfolutus, urnquam com- 

 mifisfec , nunc commictere cogacur , ut habeac 

 unde vitarn fustentet, qui per tempus baud ita 

 parvum custodia publica detentus, proprer pra- 

 vam exisdmationem e poena illata oriundam , 

 magis honesta ratione fibi fuisque confulere non 

 pocest. Quod igicurdicunt , baud magis iniustum 

 esfe poenarum excraordinariarum ac vinculorura 

 publicorurn ufum, quibus aeque fontes atque 

 infonies detineancur, maximum inter haec inter- 

 cedit discrimen. Erenim primo detendonem 

 graviorum criminnm reorum in vinculis iubec 

 necesfitas, poenas excraordinarias non item. 

 Fama deincle eius, qui poenam pasfus esc 

 moximopere laefa est; eius vero qui vinculis 

 propter accuTationem detentus, et deinceps ab- 

 foJutus est, nuilo rnodo imminuitur* 



Quod fi quis quaeratur de periculo, quod 



ft- 



