crac pasfus, confesfipnem negaverat, distingue- 

 bant, ucrum quaesdo de eo habita esfec pose 

 graviora indicia , quo cafu abfolvendus ; an ve- 

 ro post probatum iam crimen ad prohibendam 

 provocacionem esfet adhibita; tune enim con- 

 demnari quidempoceratreus, fed perpesfa quaes- 

 tio ex meliori fententia rninuebac poenam (i). 

 Recre autem hunc abufum tolli iusfit Curia fupre- 

 ma Hollandiae , quae, refcripro diei 29 menf. Oct. 

 anni 1773 , veram fententiam Art. 42. dictae 

 conflitucionis exponens, quaesdonis ufum pro- 

 hiberi dixit in catifis iam probatis (2). Quam 

 fentenciam edam amplexi dicuntur ii, quibus 

 novae conftiiutionis criminalis componendae cu- 

 ra anno 1774 erac mandata(3). In Frifia atuem 

 ec Zelandfthquaestio , quafi ultimum remedium, 

 in Tola necesficatis caufa adbiberi non defie- 

 rac (4). Nemo , praeter impuberes ec mulieres 

 praegnantes, a tormentis erac immunis (5), ec 



(1) Sum enim , qui putent, in gravisfimis delic 

 tis perpesfam quaestionem poenam non ininuere 

 V o o r da, /. cit. cap. i. i. 



(2) V o o r d a , cL loco cap. i 9. 



(3) Voo.rda, ibid. 31. 



(4) Voorda, Introd. 6. et cap. 2. 35 

 Voct, 'de-quaest. 6. 



Voct, d. L N. 4. 



