< 93 * 



, 



temperances quam maxime dcmus operam, ut 

 in carceribus omnis oranino cruciatus defit , et 

 rent tantum mamat fiib fida custodia; ut it a 

 career ad continendos homines, non ad punien* 

 dos habeatur fi> Deinde, fi de infamia cogi- 

 cenius quam quaescio afferre folec, quomodo 

 tandem plenisfima iudicis abfolutio' ei, qui tor- 

 menca fubiic, damnum rellicuere potest , quod 

 hoc ipfo bona huius exiscimacio pasfa est. Ne- 

 que enim in Legislatoris auc iudicis esc potesta* 

 te eum, quern velic, infamem dicere, nifi ica 

 iusta eius fit caufa, uc communi omnium opi- 

 nione conOrmetur. EC contra, neque lex, 

 neque fencentia iudicis, notam tollere potesc 

 eius, in quern eadem haec opinio animadvcrtic. 

 Quod igitur nonnulli dicunc ope quaescionis, 

 quam quis rice perpesfus esc , infamiara colli 

 eius, qui falfo esc accufatus, concrarium pocius 

 obcinec. Qui fimplicicer abfolucus esc, eius 

 criminatio bonae eius famae non nocuic; ec fi- 

 milicer, de quo quaescio femel esc habita, ei 

 bona exiscimacio nuraquam reflicuicur. Est 

 praecerea in tormencorum ufu eciam haec iniqui- 

 tas, quod folius innocencis falus in discrimen 

 adducatur ., fcelesco vero perfugium praebeacur 



et 



CO L. i. Cod. dc Cxst. rcor. coll. /. 5. cod. /. 

 8, S 9- / <& Poems.. 



