( III ) 







prolatae, multo melius ec accuradus de (ingulis 

 delictis iudicarent, quam fi regulis adftricti fuis- 

 fent; qnae, maxima licet ec fingulari plane 

 prudentia , compofitae , tamen non posfunt non 

 in huiusmodi rebus faepisflme falJere. t Profecto 

 non leve est, quod pro hac fententia militau 

 argumentum, quod ipfl ii, qui haec omnia iu> 

 dicis arbitrlo non committenda putent, verbis 

 magis quam re hoc tollere potuerinc. Sic v, c; 

 cum dicant, plenisfimam fidem habendam esf^ 

 duobus testibus, omni exceptione maioribus^ 

 quorum testimonia fibi invicem non func con* 

 traria, ipfum illud: an omni exceptione maior 

 fit testis: iudicis arbitrio reJinquere coguntur* 

 Jnftrumentorum autem et indiciorum vim minus 

 etiam certis regulis in omni caufa definiri posfe, 

 nemo non videt At, dicat hie fortasfe aliquis , 

 fi haud recte iudici regula praefcribatur, fecun- 

 dum quam fentemiam ferat, optime quaedara 

 definiet legislator , quae fi non adfint, reus con- 

 4ernnari non posGt, Refpondemus autem ; ex 

 nostra fententia huiusmodi conilicudonem cau- 

 fam fore, cur fcelera faepe impunita manerent, 

 absque eo, quod magis tuti forent infontes. 

 JVIoralis ilia quae reqiiirirur certitudo, nullo 

 modo in eo confistic, an testis, indicium, cut 

 infirumentum adfit, ex qua aliqua praefumtio 

 priacur, vcrum unice ex eo pendet, an oinnes 



eae 



