nonnollis animalftus magis ad acute audiendutu 

 apta fie, in nullo tamen ad variecatem fonoruni 

 mode* unique ilexiones pereipiendas aptior dici 

 posfir. Hanc ob caufam auditus in homine/- 

 fas diKtpttnae dicendus est, five kumanitatis fen* 

 fas* tit egregie Wilbrandus eum vocavir. 

 C) Hoc enira fenfu docemui*; huius ope no 

 biscura alii cogitationes fuas comrnunicant; ab 

 lioc omnis generis humani orta esc infticutio in* 

 Kiiifque cultus. Vox enim en loquendi facultas 

 cum auditu cohaerenc, ec quarn miferi homines 

 esfenc, fi eximio hocce naturae dano deftitueren- 

 tur, docjeanc miferrimi illi , qui furdi nad func, 

 quorumque cultura cantopere impedicur, nc non 

 niQ ad analogon quoddam rationis eos pervenire 

 posfe -celeberr. Kancius ftatueric. (2). 



Haberis ea, Viri Ciarisfimi, quae ad folven- 

 dain Quaestionem dicenda pucavi. In hac ex- 

 poOcioue multa cerce erunt, quae minus accura- 

 te 



(1) Cum in opere laudato T. II. p. 494 5 turn edaii} 

 !n cius Phyfiologia hominis (8 Q 1815) p. 305. 6iS 

 Vide etiam de huius fenfus in culturara humanam vi et 

 efficacta 9 ca , quae 111. Herder us inonuit 9 in eiu$ 

 Idccn zur Philofofhic der Gefchichtc der Mcnsch* 

 hc:t. 1794, 8 I. p. 230 232; p. 264 266; II* 

 p. 164 itfS; 271, 272. 



(2) Anthropdogie in pr agin at ifc tier Hin<tcht *ff$4* 



fast von I. Kant. 1798, 8 p, 49. 



