C 33 ) 



v \ \ 



ud genus, quam homines, Deos colic? quite* 

 nam anima mortali aptior ad cavendum famem , 

 auc ficim , auc frigus, auc calorem, auc ad mor- 

 bis medendum, aut robur exercendum , auc ad 

 disciplinam excolendam, auc ad memoria tenen- 

 dum, quae vel audiveric vel videric vel didiceric? 



EC haec quidem ad rem probandam fufficiunc. 

 V^rumcamen ram praeclare Socraces de divina 

 nacura disferuic, uc haec eciam dictis fubiicienda 

 videantur. 



Ignorasne, inquic, homines inter reliqua anima- 

 liatanquam Deos vivere, nacura cum corpora cum 

 anima praeftantes? Neque enim bovis corpus h^- 

 bences , hominis autem mencem, quae vellenc, 

 -facere posfenc ; nee, quae nianus babent, mence 

 aucem descicuta func , meliori Tune condicipne. Tu 

 vero UErumque praeciofisfimum confecucus , nonne 

 pucas, Deum cui curam gerere? Sed quandoquid 

 fecerinc, eos te curare exiscimabis? Num arbitra-* 

 ris, Deos hominibus opinionem indicuros fuisfe, 

 le beneficiis et doloribus afficere posfe, fi id 

 non posfenc; ec homines Temper decepcos nihil 

 unquam hac de re animadverfaros? Tandem ve* 

 ro divinam naturam talem- puca, ut limul omnis 

 videac, audiac , ubivis ^dflc ec omnes paricer 



curet (i). 



Sunt 



(O Vid. Xenoph. 1. 1. 11. Cf. idemC. i. 19, 

 C 



