- 15 -, 



extra Ural ncc in terris Tauro-Caucasicis lecta; frequcns vero 

 in Gormania oinni tcrrisque adjnccntibus, rarior in Italia! su- 

 perior!, Gallia! sed in Britannia tlubia civis. /int. lul. 



Rkizoma rcpens, in caudiceru hrevcui abieiis, subemersum, ex alis 

 folinruni radicalium agens itolones interne glabros, apice pilosellos, nunc 

 elongates nune breves, (in siceissimis et inter gramina altiora deficiunt), 

 vulgo prostrates, raro adscendentes et floriferos. Folia sessilia, lingulata, 

 obtusa, integerrima, subundulnta, glabra, utrinque pube stcllata absolute 

 destituta ct basin versus pilis mollibus albidis tantum ciliata, glauca; raro 

 laete viridia. Folium cauliaum lanccolatum acutuni; interdum 2-3 ad- 

 scendunt in caule elatiori, stolonibus destitute , inter gramina altiora. Sea- 

 pus subadsccndens, erectus, uncialis-spithamaeus, subflexuosus, pube 

 sparsa subtilissima sub lente tantum conspicienda pilisque brevissimis atris 

 glandulif'eris raris obsolete adspersus , nunc pilosus, nunc glaber. Capi- 

 tula normaliler 3-4 in corymbo simplici, pedunculis brevibus, pube pi- 

 lisque glandulit'eris densius adspersis, fructiferis arcuato-adscendentibus, 

 sed scapo apice furcato et interdum repetito, pedunculi strict!. Abortu 

 insuper scapus saepe (it tnonocepbalus ct luxurio corymbus compositus, 

 rain is bracliiatis arcualisque 2-5-cephalis. Involucra parva, oblongo- 

 cylindrica, deflorata eoniea, virentia, pube cana tenui adspersa; in var. 

 pilis confertis atris nigricantia Squamae adpressae, linearilanceolatae, 

 oblusae, margine pallidae. Ligulac ct slyli flavi. Achaenia minufa, 

 aigricantia , pappo albido Inter gramina occurrit forma adscendens 1. 

 crecta (flagellaris) , slolonibus destituta, seapo tripbyllo, qualis vulgaris 

 in liorlis evadit. cfr. Linn. Sticc. I c. In alpium succosis folia vegetiora , 

 membranacea, laete viridia, undique ciliata, sed paginis setosis nutnquam 

 vidi Gaudiriio auctore, li. 1. est //. repcns Schleicb. 



Hanc in Suecia ubiquitariaui plantam Linnaei esse H. auriculam res 

 fuit notissima, donee pro mure ex Herbario Linn., in quo desiderantur 

 plantac vulgatissiuiae Sueoiae et tamquam varr. additae subsiniiles exoti- 

 cae, orta est perennis confusio, aucta Bauhini synonymo supra citato, 

 verum quidein H. Auricula sistente (ut e descriptione, loco et synonymis 

 patet), sed e transpositione, apud patres frequent! , addita icon falsa; ei 

 bac composita planta demuin ortum est //. liunliini. Circa Piloscllas 

 Britannicas admirabilis, culpa Smithii, regnat confusio. Rajus solum 

 H. Pilosellam tanquam indigenum novit; addidit Hudson II dnbium et 

 //. auriculam. Illud ex cximia Woodvvardii apud "Wither, expositione est 

 //. ttoloniflorum , indeque et //. (lithium Smitbii fl. Britann. ; sed Woodwar- 

 dio citante Fl. Dan. t. 1044, contra suum corypbaeum Smitbius citat 

 Fl. D. t. lilt, et dein in Smith. Conij). fl. B/7<, et Engl. flor. verum 

 II auricula (ad specini. scotica?) cum falsis Woody., Engl. Bot. et fl. 



