2*8 



l;m" sapicntcs) quod niehil cis intcrcssc vidcbatur inter falsa- 

 rios ct iiM-rcii lores, qu! bonam peciiniam jmrhinl ad falsarios 

 ot ah i|>sis riminl, ut in (in ru :n ft minus appcndciis opcrcntur., 

 ct cos ctiain qui conos*) faciunt in occult is ct ven- 

 dunt falsariis pro pccunia, ct incidunt alter ins in one - 

 tarii no men in co ct non ipsius imiumdi. (Jndc >isum est 

 sapicutibtis omnibus, quod isti trcs lioinincs uniiis rcctitudinis 

 csscnt digni. Et si aliquis corum accusatur, sit Anglicus 

 aut trausmarinus, ladiet se plcno ordalio" **). Typorum \el 

 si mavis cuncorum tcmpcstiva mutationc, nisi omnia fallunt 

 indicia, insidiis falsarioruin obviam itum cst. Cum bic vcl illc 

 typus frequent! falsificatione vilcsccre cocpit, necessc forsan 

 \isum cst antiquam typorum formam cum nova ct alia com- 

 mutare. 



Adsunt insupcr, nisi valde faliimur, alkie rationcs, cur 

 typi sacpius mutarcntiir, scilicet commoda et cmoliimcnta non 

 contemnenda, quae ex tali mutatione in fiscuin Regis rcdun- 

 dabant. Quum cnim jus monctac cudcndac ab antiquis retro 

 temporibus Rcgi compctat, ut LL. ^Bthclrcdi pronunciant et 

 continuant: ***) "And nan man tie age ntennc myneterc baton 

 Cyng" (Nemo habcat monetarios exccpto Regc), hoc jus per 

 ofBciales sues****) "cuneatores", cuneorum praefcctos, 



*) C.DIIUS, cuneus moneUlis, quo nuiinni ruilunlur. 



*) LL. Anglosax. Wilkins \. c. Ancient Laws nf England, p. 129. 



***) Ancient Laws of England, p. 126 



**'*> Cfr. Ruding, Annals of (Le Coinage of Britain. T. I p. 2G. 



