256 



cpocbac minimi ul in oris Scandinaviac frcquentissimi Mint, ita 

 typi corum prae ceteris hac dc caussa nostratibus cruditis 

 notissuni. Quo deniquc rnodo, qua ratione, quo intcrslitio 

 sesc vicissim cxccpcrint divcrsi typi, \cl commutati sint di- 

 \crsi cunci, baud proclive cst dictu. Multa cquidem supcr- 

 sunt hujus inateriac dWcnjra, quae doetissimis Auglis, qui lioc 

 in campo regnant, cnuclcanda ct ulterius dcfinicnda onini qua 

 par cst fiducia deferimus, satis habentes, si tantillae s\m- 

 bolac, quas in medium attulimus, aequis acstiinatoribus occa- 

 sioncm pracbeant rein a nobis propositam ultcriori subjicicndi 

 rxamini. Alajori studio et adcuratiori crisi, quibus hodic 

 examinantur et inter sc comparautur minimoruni antiquoruiu 

 tbesauri, qui multis in regiouibus c latcbris terrac prodeunt, ca 

 i It-Item us incremcuta, quae nostris diebus ceperit scientia nu- 

 mismatica. Inde laeta capcrc licet auguria , fore ut ca quae ut 

 ambigua ct inccrta bodic in obscuro mancut, in apricuui pro- 

 fcrat postcra aetas. Dies diem docct. 



EJvardo Coufessore subsislit. Adsunt tamen duo Ilamldi II. nuniiiii in Gothlandia, 

 insula inaris lialtliici fniuosa , nummoruiu Anglosaxunicoruni ante oraiics feracissima, 

 e solo effossi, quorum unus in Museo Acad. (Jpsal. noltis antea in Cnluria selecla 

 laudalus, alter in Bibliotheca R. Gymnasii \Vigliyensis adservatur. Hie epigrapbe : 

 GODRIC ON THEOT(FoD), ille: OVTHGRIM ON EOFR(wic) insignia. 



