413 



Ad insulam Rcnoc Finmarkio; legit mihique communica- 

 Tit Cel. Blytt. 



I li.illus uncialis et supra figurae variantis, ellipticus 1. rc- 

 niformis, saltim siccatus colons fusco- 1. stibnigresccnti-viridis, 

 IJmbilicariam in mcmoria revocans, omncsque cctcras species 

 crassitie superans. Viva obscura Kiitz. Phyc. gen. p. 296 si- 

 ne dubio proxirna, cui tamcn nostram, proptcr descriptionem 

 minus congruentem , subjungcre non audco. Quoad Iiabituin 

 Civ as stipitatfe ex nostris proxima \idctur, at strato cellularum 

 simplici figuraquc carum longe divcrsa. 



>. ULVA SORDIDA ^resch. 



Thallo sordide-\iridi umbilieatim expanso laciniato mar- 

 gine undulato 0,02""" 1. 0,05""" crasso, cellulis in transversal! 

 sectione subquadratis. Tab. I. H. 



Ulva Lactuca Linn. & Auctorr. pro parte? 

 Ulva latissima Kiitz. Phyc. germ. p. 244. 



In fundo sinuum interiorum 2-4-ulnari , Pliyceis majoribus 

 1. lapidibus insidens, a Bahusia, v. c. ad Fisliebiicfcslul in por- 

 tu, per oram Norvegicam, ex. gr. ad Mandal (Blytt) et Chri- 

 stiansund (Ipse) usque in Alstcnoc Nordlandiae (Blytt). Jun. 



Thallus plerumquc ex callo radical! undiqnc laciniato-ex- 

 pansus, In I crd ii in vero unilateraliter explicatus, i>-10 et for- 

 san plurcs uncias diametro aequans, plus minus undulatus I. 

 imdulato-crispus. Cellulre in sectione thalli transversali plus 

 minus quadratae 1. potitis rotundatac. Color semper sordide-vi- 

 ridis, qua nota a scqucnte facile dilFert. Utrum baec an 

 scquens vera sit Ulva Lacluea Liniiiei, datae descriptiones \ist 

 ostcndunt. Ad nostram speciem pertinere videtur Viva latis- 

 sima Kiitz. Pbyc. gen. p. 290, qua; Linnaeana saltim noil est 

 planta. 



