459 



Maximum Olandiae parlcm et quasi corpus sistit petra calcarea 

 sub nomine Alvaren notissima, quibusdam locis quasi interrupta vei po- 

 tius stratis terrcois sepulta. llujus character maxime prominet in cam- 

 po vastissimo Sbdra stora Alvaren, in quo petra calcarea paene denu- 

 data. Continuus extenditur ab angulo austral! (Ottenby) ad median) fere 

 insulae partem (si appcndicem borealcm e censu excludamus) et latissi- 

 IIIMIH simiil (Skogsby, Kallsstad et Lerstad in occidental! latere, .Gardsby 

 in oriental!) s. ultra V milliaria Suecana longus, \ - i mill, et quod 

 excurrit latus. Ilaec petra calcarea maxime sterilis est, omni culturae 

 vulgo infesta , saepe tessulatim et profunde rimosa, praecipue in me- 

 dia plaga et elcvatiori v. c. inter Resmo et Stenasa, quae dicitur Ho<j- 

 alvaren et verno tempore insulae instar emergit ex ambiente inundatione. 

 Ubi strata terrena sufTusa sunt supra petrani calcaream, velamine gra- 

 mineo vestita sunt et haec loca dicuntur Grusalvar v. c. inter Resmo et 

 Thorslunda, sed loca fragmentis calcis fatiscentis modo tecta longe steri- 

 lissima v. c. inter S. Mockleby et Segerstad ad Ahs. Ubicumque vero 

 major Inimi copia adfuerit, coloni scdes suas fixerunt, quales praebent 

 pagi alvarenses Albrunna, Stora Dahlby, Lunda in occidental!, Gosslun- 

 da, Ebbelunda et Fr5slunda in oriental! plaga. His omnibus Vlmus 

 campestris Sin. maxime communis; loca circumsepta et a pecoribus 

 arcita alunt puram at nobilissimam vegctationcm Alvarensem v. e. Goss- 

 lunda Artemisiam rupcstrem , A. laciniatam , Linosyrin , Scabiosam co- 

 lumbarium, Erythraeam Centaurium, Gypsoplrilam fastiyiatam, Helianthe- 

 mtim Olandicum , fiolam elatiorem , Anthericum raniosum , Caricem lo- 

 mentosam, Melicam ciliatam e. s. p. Ad pagos alvarenses in plaga occi- 

 dental! sitos adsunt siinnl nemora et dumeta e Fraxino, Quercu, Corylo, 

 Pyro Malo etc., in quibus v. c. ad Albrunna, praeter alias plantas Al- 

 varenses v. c. Artemisias, luxuriant Adonis vernalis, Corydalis cava, 

 llannnculus Hlyricus. Hi pagi alvarenses sunt quasi insulae (oaser) in 

 deserto petroso, cui vegetatio inops et misera , arboribus ct fruticibus pri- 

 vata *), plantls adventiti!s inbospita. Prlma vcris nuntia et his locis 

 sterilissimis maxirae luxurians et characteristica planta est Cerastium glu- 

 tinosum puniilum, gluFinc suo atrovirente triste, sed solitudinem exhila- 

 rans. Locis adjacentibus cultis elatius luxuriat ct in C. glutinosum nor- 

 male abit. Alia quoque vulgaris et adhuc facile insignior planta Alva- 

 rensis est Plantago minor, biformis, locis prorsus denudatis, at autumno 

 vernoque tempore inundatis, obvia. Reliquae plantae maxime Alvaren- 

 ses sunt Poa ulpina, Festuca ovma, glauca, Car ex praecox, ericelorum, 



*) Linnaeus in dcserto a Hesmo e longinque observabat tres arborcs Taxi bac- 

 rat/n'. quae longe abbinc perierunl. 



