R A T I 0. 19 



Vitam Deus ipsi producat, ut hanc ei studio continuando sine intermis- 

 sione impendat. 



Quae hoc anno experti sumus , Viri Cl. ! varia sunt. Laetos dies tristes 

 exceperunt, sed et anxia sollicitudo, ut aliis evenit, in summam hilarita- 

 tem con versa est. Et quis est, qui Deo O. M. gratias non agit quam 

 maximas, pro confirmatA valetudine, pro corroboratis viribus, pro conati- 

 bus, quos Ille felices reddidit! Non exspectatis, ut singula nuncupem, 

 quibus quisque vestrum de sua Disciplina hocce anno bene meruerit 38 ). 

 Pergamus modo alacri animo duplici fungi officio , quod nobis incumbit , et 

 Discipulis prodesse, et Disciplinarum fines latius proferre. 



Probe scientes, quot quantaque nobis sint mandata, jure profecto dole- 

 mus , si locus in nostro consessu aliquamdiu vacet. Vos praesertim Cl. KIST 

 et SCHOLTEN! id persensistis , quum, quarto Facultatis Socio nondum 

 create, nova calamitas ingruit tristissimo OORDT// obitu, Viri laudatissimi, 

 cujus oblivio nee vos, nee me neminemque , qui eum novit, et nobiscum 

 amavit, umquam capiet. Sed difficultates , quae ex misera ista rerum 

 conditione oriri potuissent, nunc sublatae sunt. Duos alios nacti estis 

 Collegas, quibuscum spero ut Theologiae, quae vobis jam permulta debet, 

 varias partes quam diutissime vindicetis hoc eventu, ut quam plurimi ex 

 vestra Disciplina prodeant Discipuli Patriae Ecclesiaeque utilissimi. 



Quid tibi, Cl. NIERMEIJER! acceptius esse possit, quam si his fructibus 

 laborem tuum cumulatum videas? Quam optatus tu nobis esses, sensisti. 

 Ac fieri aliter non poterat, quin multa accuratae doctrinae Specimina, quae 

 ante edidisti, tui desiderium excitarent. Opportunitatem nunc tibi datam, 

 huic Disciplinae totum te tradendi, et hanc Provinciam laetis auspiciis jam 

 susceptam, ex animo tibi gratulor. Vires Deus alat et sustentet, studio- 

 rumque successus tibi contingat, quo fruitur Senex venerandus, in cujus 

 locum successisti! 



Te, Cl. KUENEN! in Theologorum Ordinem relatum esse, quam plurimi 

 pariter laetantur. Ego , si dicam quod sentio , doleo quam maxime. Mi- 

 nime tamen, quia te Theologiae praeclare colendae et docendae minus 

 aptum censeo; contrarium augurabar, ac tu factis egregie jam pro- 

 basti: sic vero judicabam, quia noveram, quid Literis OO. ex te sperare 

 liceat; quia hae Literae in perpaucorum, qui has aggredi audent, numero, 



3* 



