O R A T I 0. 55 



perscrutationem reformidat. Praeterea novimus, neque unicum nee prima- 

 rium lesu inter homines prodeuntis fuisse consilium , ut aliquam religionis 

 doctrinam cum iis communicaret : attamen quo arctius ea quae docuit cum 

 tota eius persona cohaerent, eo maiore iure intimam cum V. Testamento 

 familiaritatem in eo requirimus, qui ea accuratius explorare et aliis expo- 

 nere aggredietur. 



Quod autem de lesu, idem magis etiam de Apostolis valet omnibus. 

 A pueritia lectioni librorum V. Foederis assuefacti , ex eo fonte unice sapere 

 didicerant: tarn longe autein abest, ut fides in lesum illud sustulerit, ut 

 per illam potius fuerint inducti ad libros istos novo cum ardore pertractan- 

 dos. Ex iis scilicet argumenta petenda erant, quibus lesum Messiam 

 esse comprobarent : audiatis in Actis Apostolorum Petrum aliosque Apo- 

 stolos, Paulum etiara, Euangelium annuntiantes , et aliter existimare non 

 poteritis, quin, qui Euangelii nuncii, iidem V. Testamenti fuerint inter- 

 pretes. At dicat aliquis, de primis tantum hoc valere temporibus: ludae- 

 orum scilicet cogitandi rationi accommodandam fuisse Apostolorum insti- 

 tutionem ; postquam ab illis ad gentes transient Euangelium , vinculis istis 

 illud statim fuisse liberatum. Fuere revera, AA. , qui ita existimarent , 

 sed in vita historia. In epistolis Pauli, quae ad Ecclesias partim e ludaeis 

 partem e gentibus congregatas scriptae sunt, e V. Testamento perpetuo 

 ratiocinatur : inde iam tuto efficimus, una cum religione Christiana sacros 

 ludaeorum libros ab his ad gentes transiisse. Neque existimetis, minoris 

 momenti esse argumenta, quae aut comparatione cum V. Testamento ab 

 Apostolis illustrentur , aut prorsus ex eo fonte fluxerint. Ubi enim de 

 mortis lesu consilio agunt, earn cum sacrificiis a Mose institutis com- 

 parant : qui ergo de hoc Apostolicae doctrinae capite agunt , argumenta 

 quibus suam de eo sententiam fulciant, e V. Testamento petunt necessario: 

 neque lites de hoc dogmate componi umquam poterunt , nisi per accuratam 

 rei sacrae apud Hebraeos notitiam. Idem de iis valere, quae de lesu, 

 sacerdote summo, leguntur, qnemadmodum de Spiritus sancti notione, 

 partim ab antiquis Hebraeis sumta, sponte patet. Quid? quod non tan- 

 tum e V. Foederis libris, sed ex aequalium quoque theologia multa Apo- 

 stoli in usum suum converterunt. Ad unam provocasse sufficiat Eschatolo- 

 giam : hanc ubi exponit Paulus imagines a ludaeis mutuatur omnes , qua 



