R A T I 0. 57 



Veterem oeconomiam intercedere necessitudinem : neque tamen reticuerat, 

 fore ut brevi huius caeremoniae et ritus abolerentur : ab uno enim populo 

 Hebraeo ad omnes gentes transferendam esse veram religionem. At ipsi 

 Christiani, V. Testament! libris sacris utentes, quale esset vinculum istud 

 minus perspiciebant , neo lesu effata omnia et totam Ecclesiae conditionem 

 cum S. literarum textu in concordiam redigere poterant. Quapropter ut 

 nodum huncce expedirent, alii aliud moliebantur: fuere, qui in V. Testa- 

 menti litera seu sensu grammatico subsistendum esse negarent et ad in- 

 terpretationem confugerent allegoricam et typicam ; neque intelligentes , quo 

 sensu totum V. T. unum quasi vaticinium sit in Novo impletum , in sin- 

 gulis caeremoniis a lege praescriptis , in factis quoque partem aliquam 

 doctrinae Christianae viderunt praefiguratam. Quae opinio, quam absurdis 

 interpretationibus , quoniam eo nomine insulsos ingenii lusus appellare 

 placuit, ansam praebuerit, vel ex una Barnabae, quae fertur, epistola 

 apparet, quae huiusmodi librorum agmen ducens, omnium instar esse 

 potest, licet postea lustini Martyris aliorumque scripta palmam ei prae- 

 ripuerint. Atque hi quidem orthodoxi sunt habiti; alii vero, qui de dis- 

 cordia , quam inter utramque oeconomiam observare sibi visi erant , ea 

 ratione componenda desperabant, neque tameu ipsi viam regiam a sernitis 

 discernere valebant, V. Testamenti originem divinam in dubium vocare, 

 illudque deo cuidam inferioris ordinis, sive Osbg drjfiiovgyos , sive alio 

 nomine dicebatur, auctori tribuere inceperunt. In Veteris ergo Foederis 

 usu quum orthodoxae non minus quam haeriticae yvvaeag origo quaerenda 

 sit, accuratam eius cognitionem illi, qui hanc historiae Ecclesiasticae par- 

 tem tractaturus est, imprimis necessariam esse omnes mini concedetis. 



Idem de multis aliis eiusdem historiae partibus affirmare nullus dubito. 

 Attendite ad Ecclesiae regimen ad synagogae ludaicae normam composi- 

 tum; ad hierarchiam Romanam, cuius auctores veterem theocratiam sibi 

 proposuerunt hnitandam ; ad V. Testamenti librorum usum per omnes 

 Ecclesiae aetates frequentissimum ; ad efficacitatem , quam in mores Chri- 

 stianorum formandos non minus, quam in dogmaticam Ecclesiasticarri exer- 

 cuit. Multa his inesse minus probanda neque nunc revocanda, non infi- 

 tior: hoc vero contendo, rerum Israeliticarum et V. Testamenti perpetuo 

 rationem habendam esse illis, qui antiquiorum temporum ingenium non 



8 



