R A T 1 0. 59 



Sunt autem quaedam dogmaticae capita, quae non tantum ad earn, 

 quam proposui, normam. diiudicanda sunt, sed quorum materies, ut ita 

 dicam, ex ipso N. Testamento petenda est. Exemplum luculentissimum 

 Christologia praebet: hanc nemo intelliget aut rite proponet, nisi qui ex- 

 spectationis Messianae, et antiquioris, qualem in V. Testamento se offert, 

 et recentioris, quae lesu tempore aderat, perpetuo rationem habeat. Quod 

 quam verum sit, lubens equidem ipse ostenderem enucleatius; at quoniam 

 regiam hanc viam sagacissimi quique iam dudum ingrediuntur theologi, 

 ad eorum exemplum provocasse sufficiat. Alia autem sunt dogmaticae 

 capita, quae vulgo a priori, ut aiunt, constituuntur, etsi eodem iure ac 

 Christologia historica dicenda sunt: locum volo, qui est de divina revela^ 

 tione, de theopneustia sacris scriploribus tribuenda, de Verbo divino et 

 Sacra Scriptura. Solent enim haec omnia in systematum prolegomenis ita 

 exponi, quasi de eo quid esset revelatio, quid theopneustia inter omnes 

 constaret ; unde factum est , ut alii , qui evelatio nis perversam sibi infor- 

 massent notionem, illam exstare potuisse negarent aut supervacaneam exi- 

 stimarent; ut alii contra, singula quae in Veteri et N. Testamento repe- 

 riuntur, cum theopneustiae, quam tuerentur, notione in concordiam redigere 

 conati, absurdissima quaeque amplecti cogerentur. Exempla, quid rnihi 

 velim, ostendant. Quae Geneseos Cap. I legitur, rnundi creati historiam, 

 cum geologiae inventis non omnino convenire multi censuerunt. Itaque 

 alii hanc ob caussam pericopen hancce indignam pronuntiaverunt , quae in 

 revelationis codicem recepta esset; alii, quibus Sacrae Scripturae auctoritas 

 curae erat cordique, ad contortissimas confugerunt interpretationes , quae 

 Mo sen cum geologis concordem efficerent. At undenam constat, hoc 

 fuisse , aut auctori illius narrationis , aut ipsi, etiam Deo propositum , ut 

 geologorum investigationibus normam scriberet? Ad ipsam potius nos con- 

 vertemus S. Sacram, ut quodnam sit pericopes consilium, qualisque in ea 

 vindicetur veritas, discamus. Alterum addo exemplum. Fuere, qui reve- 

 lationis fautores parum sibi ipsos constare perhiberent, si duos eius assu- 

 merent codices, Vetus scilicet et N. Testamentum: hoc enim esse revela- 

 tionis proprium , ut veritatem cum hominibus communicet eamque absolu- 

 tam, quae igitur numquam, ne per aliam quidem revelationem , aboleri 

 possit. Agnoscitis ratiocinationis huiusce consilium , quae non alterius utrius 



8* 



